บทที่ 586 พบกับเจ้าหอ และกองเกียรติยศของผู้ดูแล
แค่ยืนอยู่ด้านนอก ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ว่ากำแพงของโถงแห่งนี้ถูกจารึกไปด้วยอักขระลึกลับที่เปล่งประกายสีทองภายใต้แสงอาทิตย์ และเต็มไปด้วยพลังแห่งกฎเกณฑ์ ทำให้ผู้ที่พบเห็นสามารถศึกษาและเข้าใจได้
“นี่คือห้องโถงที่เจ้าหอใช้ฝึกฝนทุก ๆ วันน่ะ”
มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นกล่าวแนะนำ
เมื่อพูดจบ
ประตูห้องโถงก็ค่อย ๆ เปิดออก แล้วเสียงหนึ่งก็ดังออกมาจากข้างใน “ฉีอวิ๋นเหรอ? เข้ามาสิ!”
“ใช่แล้ว!”
มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นพยักหน้าเบา ๆ และเดินเข้าไปข้างในกับฉู่โม่ว
…
ข้างในห้องโถง
ชายชราคนหนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่บนก้อนเมฆและปลดปล่อยรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวออกมา รัศมีมากมายหลายรูปแบบลอยอยู่รอบร่างกายของเขา กระแสแปรปรวนของกฎเกณฑ์แห่งเต๋าทำให้ห้วงมิติเริ่มฉีกขาด ก่อเกิดเป็นจังหวะเต๋าที่ผสานไปกับกฎเกณฑ์แห่งพลังที่มองเห็นได้ตั้งแต่แวบแรก
‘เป็นรัศมีที่น่ากลัวอะไรอย่างนี้?!’
ฉู่โม่วหันไปมอง และหลังจากที่สัมผัสได้ถึงพลังไร้เทียมทานที่ลึกซึ้งและกว้างใหญ่ เขาก็ต้องตกตะลึงไปทันที
และในตอนนั้นเอง…
มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นพลันดูเคร่งขรึมอย่างที่ไม่เคยได้เห็นมาก่อน เขาค่อย ๆ ทำความเคารพและกล่าวอย่างนอบน้อม “สวัสดีครับท่านเจ้าหอ!”
เมื่อเห็นดังนั้น ฉู่โม่วก็รีบทำตาม
“ไม่ต้องสุภาพนักหรอก เงยหน้าขึ้นมาเถอะ”
เจ้าหอกล่าวอย่างอ่อนโยน
มันอ่อนโยนราวกับอาจารย์คนสนิทข้างบ้านที่มอบความรู้สึกสดชื่นเหมือน
