่แล้ว…
นี่เป็นเพียงลูกหลงเท่านั้น!
ขณะนั้น ฉู่โม่วและโม่ซางที่เป็นจุดศูนย์กลางของสมรภูมิ รับรู้ได้ถึงความน่ากลัวของพลังซึ่งกันและกันในยามที่คลื่นกระบี่ปะทะกันเมื่อครู่นี้ พวกเขากัดฟันขณะกระเด็นลอยออกจากกันเพราะแรงระเบิด
แต่นี่ก็ไม่ใช่จุดจบของการต่อสู้แต่อย่างใด
ไม่มีใครในสองคนนี้ได้รับบาดเจ็บ และภายหลังที่กระเด็นลอยไปหลายร้อยกิโลเมตรแล้ว พวกเขาก็ตระหนักได้ภายในใจ
‘แข็งแกร่งอะไรขนาดนี้นะ!’
‘ถึงแม้พลังกายจะด้อยกว่าฉันอยู่นิดหน่อย แต่อย่างน้อย ๆ ก็สามารถมีได้สูงถึง 1.5 พันล้านพลังมังกรเมื่อระเบิดพลัง!’
‘โม่ซางน่าจะทลายขีดจำกัดของร่างกายมาอย่างน้อยเจ็ดครั้งแล้วเมื่อเขาเป็นขั้นเทียมเทพ ไม่เช่นนั้นคงไม่มีทางที่จะมีร่างกายที่แข็งแกร่งถึงขนาดนี้ได้!’
‘นอกจากนี้ ปราณกระบี่นั่นก็น่ากลัวเอามาก ๆ เหมือนกัน ทั้ง ๆ ที่กระบี่ของฉันควรจะเหนือกว่า แถมฉันยังฝึกฝนด้วยกระบวนท่าปราณกระบี่มาถึงแปดครั้ง เทียบกับปราณกระบี่ทั่วไป กระบี่ของฉันควรจะแข็งแกร่งที่สุด ด้วยพลังที่มากกว่าอยู่ระดับหนึ่ง ทว่าเมื่อต้องมาเผชิญหน้ากับหมอนี่ ทุกอย่างแทบไม่ได้ต่างกันเลย!’
‘คนคนนี้… จะต้องมีวิธีฝึกฝนอะไรสักอย่างที่เพิ่มพลังของปราณกระบี่นั่นได้แน่ ๆ!’
ฉู่โม่วคิดกับตนเอง
ฉันประมาทแกเกินไป!
ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังคิดอยู่นั้นเอง โม่ซางก็พูดขึ้นมา เขามองมายังคู่ต่อสู้อย่างใจเย็นและพูดเสียงดัง “แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังไม่ได้ทุ่มส