ุดตัวอยู่ดี…โชคดีไป แกไม่ทำให้ฉันผิดหวัง สมควรแก่การเอาจริงเสียเหลือเกิน!”
สิ้นเสียง
โม่ซางก็โจมตีอีกครั้ง
“ตายซะ!”
ด้วยเสียงตะโกนที่ดังกึกก้อง แสงสีทองของแสงสวรรค์ก็เปล่งประกายออกมาจากร่างนั้น มันพวยพุ่งออกมาราวกับเป็นลาวาที่ระเบิดออกมาจากภูเขาไฟ
เคร้ง!
กระบี่ในมือของเขาส่งเสียงระรัว ก่อนหน้านี้มันมีร่องรอยความเสียหายอันเกิดจากการโจมตีครั้งก่อนอยู่ ทว่าตอนนี้มันรักษาตนเองจนสมบูรณ์แล้ว พลังที่เอ่อล้นออกมาเสมือนน้ำป่าที่ไหลหลาก แสดงให้เห็นว่ามันพร้อมใช้งานอีกครั้ง เขาไม่รอช้าที่จะสะบั้นปราณกระบี่ที่รุนแรงอีกรอบ และเช่นเดิม มันพุ่งหายไปในรอยแยกมิติและเข้าโจมตีฉู่โม่ว
ตอนนั้นเอง
ที่ด้านหลังโม่ซาง มันเกิดแสงสว่างสีทองส่องประกายกระจายออกมา แสงเหล่านี้รวมกับแสงศักดิ์สิทธิ์และควบแน่นเป็นโซ่แห่งเต๋าที่มีพลังน่าเกรงขาม มันส่องแสงแวววาวด้วยแสงสวรรค์หลากสีจนทั่วทั้งโลกสามารถมองเห็นได้ถึงแสงสว่างที่งดงามและน่าสะพรึงกลัวนี้
มองจากระยะไกล
โม่ซางในตอนนี้เปรียบเสมือนเทพบรรพกาล เขายิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม
ภาพที่เห็นเขย่าทุกหัวใจของผู้เฝ้ามองจากสองเผ่าพันธุ์
“เยี่ยมไปเลยนี่!”
เมื่อเผชิญหน้ากับพลังที่เหนือธรรมชาติของโม่ซาง ฉู่โม่วก็ไม่ได้เกรงกลัวเลยสักนิด กลับกันเขาหัวเราะเสียงดัง ทันใดนั้นทั่วทั้งร่างของเขาก็เปล่งไปด้วยพลังดั่งมังกร และพลังปราณที่พุ่งออกมาจากร่างก็เปรียบเสมือนทะเลที่กำลังควบไปด้วยคลื่น
