ี่อยู่รอบ ๆ เองก็โดนเผาผลาญไปด้วย
ร่างของอีกาสามขาทองคำนี้เปี่ยมไปด้วยความสง่างามและยิ่งใหญ่เหนือทุกสิ่งมีชีวิต มันมองทุกสิ่งอย่างบนโลกเป็นเพียงข้ารับใช้และสยบไว้ด้วยพลัง
“ฟาดฟัน!”
แววตาของฉู่โม่วเยือกเย็น เขายกกระบี่ดาราทมิฬขึ้นสูง ปราณกระบี่ในมือเปล่งแสงสว่างก่อนจะพวยพุ่งออกไปเป็นปราณกระบี่เข้าปะทะกับปราณกระบี่อันไร้ที่ติของโม่ซาง ในจังหวะที่ปราณกระบี่ทั้งสองเข้าปะทะกัน ปราณกระบี่ของโม่ซางก็แตกกระจายในทันที ร่างของเขาส่องสว่างขณะกระเด็นลอยถอยกลับไป
“สวรรค์!”
“โม่ซางเสียเปรียบจริง ๆ ด้วย!”
ไกลออกไป
เหล่าผู้มีพรสวรรค์จากทั้งสองเผ่าพันธุ์ที่กำลังเฝ้าดูการต่อสู้นี้ก็พากันอุทานออกมา
“เต๋ากระบี่ของฉู่โม่วแข็งแกร่งขนาดนี้จริง ๆ เหรอ!? เขาสามารถสู้กับโม่ซางได้โดยไม่บาดเจ็บอะไรแม้แต่น้อยเนี่ยนะ?”
“ขนาดโม่ซาง… ยังไม่อาจจะต้านทานได้!”
“นั่นมันคือการยืมพลัง! มีภาพลวงตาของอสูรปรากฏอยู่ที่ด้านหลังของเขา!”
“อะไรเป็นต้นกำเนิดของพลังนั้นกัน ทำไมถึงแข็งแกร่งได้ขนาดนี้? แล้วทำไมฉันถึงไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน?”
“ฉันเห็น… ว่าฉู่โม่วมีนัยน์ตาสองคู่! นายเห็นหรือเปล่าว่าอัจฉริยะฉู่โม่วมีกายาทวิเนตรน่ะ!”
“ทำไมฉันรู้สึกว่านัยน์ตาสองคู่นั้นแอบคล้ายกับกระบวนท่าของคุณเฟยเหลียนเลยล่ะ?”
“ใช่แล้ว ฉันเองก็รู้สึกเหมือนกัน!”
เหล่าผู้มีพรสวรรค์กำลังพูดคุยกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้น
และเฟยเหลียน ผู้ที่อยู่อีกฝั่งหนึ่
