ง เขาเองก็ตกตะลึงกับภาพที่เห็นไม่ต่างกันนัก
ตัวเขารู้สึกได้ชัดเจนว่ากายาทวิเนตรของฉู่โม่วนั้นคล้ายกับกายาทวิเนตรที่เขามีจริง ๆ แถมดูเหมือนจะมีต้นกำเนิดมาจากที่เดียวกันด้วย
‘ฉู่โม่ว… มีกายาทวิเนตรจริง ๆ เหรอ?’
เฟยเหลียนอดไม่ได้ที่จะคิดในใจ
เขาตกตะลึงไปด้วยพรสวรรค์ที่หลากหลายในตัวฉู่โม่ว
เพราะตัวเขานั้นมีกายาทวิเนตร มันย่อมทำให้เขาสามารถเข้าใจได้โดยธรรมชาติ ถึงความแข็งแกร่งและความน่ากลัวของพรสวรรค์นี้
เพราะงั้นไม่ต้องพูดถึงพรสวรรค์อื่นเลย
สำหรับเขา ความแข็งแกร่งเกือบจะทั้งหมดที่เขามี ยังไงก็ต้องหวังพึ่งวิชานัยน์ตาคู่นี้
ในประวัติศาสตร์ของมนุษย์และเผ่าพันธุ์ทั่วทั้งจักรวาล ผู้ปลุกพลังคนใดก็ตามที่มีวิชานัยน์ตาคู่ พวกเขาจะได้รับอนาคตที่พิเศษกว่าคนอื่น
เขาคิดว่าเขาเป็นเพียงมนุษย์คนเดียวที่ได้ครอบครองพลังนี้ ไม่คาดคิดเลยจริง ๆ ว่าฉู่โม่วเองก็จะครอบครองมันด้วย!
สิ่งนี้ทำให้เฟยเหลียนตกใจมากจริง ๆ
อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมากนัก
ยังไงเสีย กายาทวิเนตรก็เป็นแค่สิ่งที่หาได้ยาก หาใช่สิ่งที่ไม่อาจจะมีได้มากกว่าหนึ่งอยู่แล้ว
มองผ่านแววตาที่เผชิญโลกมามาก หากชายที่มีพรสวรรค์มากมายเช่นนี้จะมีวิชากายาทวิเนตรก็คงไม่แปลกนัก แล้วยิ่งเขารู้สึกด้วยว่ากายาทวิเนตรของฉู่โม่วมันคล้ายกับของเขา เขายิ่งไม่คิดมากขึ้นไปอีก
“น่ากลัว!”
“ท่านฉู่โม่วไม่เพียงแต่มีพรสวรรค์ที่เก่งกาจ แต่ยังมีนัยน์ตาสองคู่อีก นี่มันเ
