ื่องเชิดชูเกียรติยศให้พวกเผ่าพันธ์ุมนุษย์แหง ๆ มันเป็นเรื่องที่โม่ซางหลีกเลี่ยงไม่ได้ ไอ้การจับตามองมนุษย์คนนี้ไว้น่ะ”
“พูดอย่างนั้นแล้ว นายคิดว่าโม่ซางจะสามารถเอาชนะผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์ได้หรือเปล่า?”
“นี่แกกำลังพูดถึงอะไรน่ะ? ด้วยพลังของโม่ซางแล้ว แน่นอนว่าผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์นั่นไม่มีทางเอาชนะพวกเราได้หรอก!”
“ฉันเองก็กังวลเหมือนกัน… เจ้ามนุษย์นั่นน่ะ มันไม่เหมือนทั่ว ๆ ไปนะ ถ้าหาก…”
“ไม่มีทาง! ถึงแม้ว่าผู้มีพรสวรรค์ของแต่ละเผ่าพันธุ์จะเก่งก็จริง แต่พวกนั้นย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของโม่ซางอยู่แล้ว ยังไงเสียโม่ซางก็ถือเป็นผู้ที่แข็งแกร่งมาก ๆ ในเผ่าพันธุ์ของพวกเราแล้วเหมือนกัน เป็นเหมือนตัวตนที่ไม่อาจจะมีใครโค่นล้มได้!”
“ก่อนหน้านี้เขาไร้เทียมทานขนาดไหน เขาก็จะยังคงไร้เทียมทานแบบนั้นตลอด!”
“ดี!”
“โม่ซางจะต้องสามารถโค่นฉู่โม่วได้แน่ จากนั้นก็จะนำให้พวกเราไปฆ่าพวกผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์ทั้งหมดที่เข้ามาในเขตแดนลับกลืนดาราครั้งนี้!”
“โอเค เลิกพูดกันได้แล้ว มันจะได้ไม่เป็นการรบกวนโม่ซาง!”
“ใช่ ๆ อยู่เงียบ ๆ กันแล้วรอดูโม่ซางลงมือดีกว่า”
เหล่าอัจฉริยะของเผ่ามนุษย์วิหคพูดต่อ ๆ กัน พวกเขามั่นใจในตัวโม่ซางมาก ๆ จากถ้อยคำที่กล่าวออกมา
ไม่ไกลออกไปนัก
โม่ซางได้ยินทุกถ้อยคำที่เหล่ามนุษย์วิหคพูดกัน แต่เขาไม่ได้แสดงท่าทีอะไร เขาเพียงนั่งขัดสมาธิอย่างไม่แยแสราวกับว่าไม่ได้ยินต่อไป
หลังจากนั้น
เขาก็รู้ส
