ๆ ด้วย! เขาซ่อนมันเอาไว้ตลอด!”
“ปราณกระบี่นี่ช่างรุนแรงและทรงพลังเหลือเกิน ฉันไม่สามารถต้านไว้ได้เลย!”
ตอนนั้น…
ไม่รู้ว่ามีผู้ปลุกพลังฝั่งมนุษย์กี่คนที่รู้สึกหวาดกลัวอยู่ภายในใจ พวกเขาแสดงสีหน้าเหยเกออกมา
ส่วนหนึ่งก็เพราะตกใจที่โม่ซางนั้นซ่อนพรสวรรค์วิชากระบี่ระดับเทวะไว้ได้มิดชิดเช่นนี้!
และอีกส่วนหนึ่งก็ตกใจที่เพียงแค่ปราณกระบี่ ก็มีพลังอันมหาศาลแล้ว!
อย่าพูดถึงคนอื่นเลย
ตอนนี้เขาเป็นคนที่ดูจะตกใจมากที่สุด
ท่ามกลางผู้ปลุกพลังที่อยู่ ณ ที่แห่งนี้ เขามีทักษะวิชากระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุด แถมเขายังภาคภูมิใจในวิชากระบี่ของเขามาตลอดทั้งชีวิตด้วย
ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับปราณกระบี่ของโม่ซางในตอนนี้ เมื่อเขาแอบคำนวณในใจไปแล้ว เขาก็พบว่าปราณกระบี่ของเขาเทียบชั้นไม่ติดเลย พร้อมกันนั้น เขาเองก็ไม่มั่นใจด้วยว่าในชีวิตนี้เขาจะสามารถฝึกฝนปราณกระบี่จนได้ระดับนี้หรือเปล่า!
“คนคนนี้สุดยอดจริง ๆ!”
“อย่างที่ท่านเฟยเหลียนพูดนั่นแหละ หากเขาไม่ตาย เขาจะกลายมาเป็นที่พึ่งให้กับเผ่าพันธุ์มนุษย์ของพวกเราเมื่อเติบใหญ่ขึ้นอย่างแน่นอน!”
“ฉู่โม่ว… หากนายสู้ไม่ไหวจริง ๆ เฟยเหลียนกับฉันจะร่วมต่อสู้ด้วย และพวกเราจะช่วยกันกำจัดเจ้านั่น ด้วยทุกสิ่งทุกอย่างที่เรามี!”
ตอนนั้นเอง
อัจฉริยะอู๋หยาเองก็เงียบลงไปเพื่อจัดแจงเป้าหมายของตนให้ชัดเจนเช่นกัน
เพราะงั้นคนอื่น ๆ ที่กำลังเฝ้าดูการต่อสู้นี้ก็คงจะคิดไม่ต่างกันนักหรอก
