แล้ว!”
นัยน์ตาของเขาเฉียบคม เขามองมายังฉู่โม่ว ไม่อาจจะซ่อนจิตสังหารในแววตานั้นได้เลย “ฉันทนรอที่จะฆ่าแกไม่ไหวแล้ว!”
“โฮ่ บังเอิญจังเลยนะ”
ฉู่โม่วยิ้มและพูดออกไปด้วยความปลาบปลื้ม “ฉันเองก็เหมือนกัน!”
“หืม คำพูดคำจานั่น!”
“ก่อนฉันจะลงมือ ฉันละอยากจะเห็นเหลือเกินว่าพลังของแกมันแข็งแกร่งสมกับที่แกปากเก่งนี่หรือเปล่า!”
โม่ซางพ่นลมหายใจอย่างเยือกเย็น และไม่ลังเลสิ่งใด เขาตะโกนออกมา
ครืน!
ในทันทีที่ร่างนั้นปรากฏขึ้นมา กระบี่ในมือของเขาก็ปรากฏขึ้นมาด้วยเช่นกัน เขาตวัดปราณกระบี่จนเกิดเป็นแสงรูปคมดาบที่น่าหวาดกลัว ปราณกระบี่พุ่งทะยานผ่านช่องว่างของมิติเหลือทิ้งปลายลำแสงกระบี่คล้ายสายรุ้งออโรร่าเอาไว้ขณะพุ่งเข้าใส่ฉู่โม่ว
เพียงแค่ปราณกระบี่พุ่งออกมาเท่านั้น
กลิ่นอายที่แผ่ซ่านออกมาจากปราณกระบี่ก็ทำให้ผู้ปลุกพลังที่เปี่ยมด้วยพรสวรรค์ที่ซึ่งกำลังจับตามองมายังตำแหน่งนี้รู้สึกถึงความเจ็บปวดทั้งดวงตาและดวงจิตเลย
นี่มันน่ากลัวจริง ๆ!
อย่างที่ทราบกัน
ผู้ปลุกพลัง ณ ที่แห่งนี้ ล้วนเป็นผู้มากฝีมือจากทั้งเผ่ามนุษย์วิหคและมนุษย์ พวกเขามีความแข็งแกร่งในระดับสูง แต่ถึงอย่างนั้น ขนาดพวกเขาอยู่ห่างจากที่นี่ถึงแสนกิโลเมตร คลื่นพลังก็ยังทำให้ดวงตาพวกเขาไม่อาจจะลืมตามองต่อได้ ความน่ากลัวของปราณกระบี่นี้มันทำให้ดวงตาของทุกคนเหมือนโดนกระบี่ทิ่มแทง!
“พรสวรรค์ระดับพระเจ้า!”
“โม่ซางมีพรสวรรค์วิชากระบี่ระดับเทวะจริง
