้องได้ผลสิ!”
ชายหนุ่มพูดปลอบใจตัวเอง
ในเวลาต่อมา
เขายืนขึ้นและมองไปที่ประตูมิติของห้องโถงมรดก
“ใกล้ถึงเวลาที่เขตแดนลับกลืนดาราจะปิดลงแล้ว ได้เวลาออกไปเสียที!”
“น่าจะยังเหลือเวลาเพียงพอ… ให้จัดการกับบางสิ่งที่ยังไม่ได้จัดการ!”
ชายหนุ่มบ่นพึมพำ แล้วเดินออกไปจากห้องโถงมรดก
…
ณ ภายนอกห้องโถงมรดก
ยังมีผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์มนุษย์และเผ่ามนุษย์วิหคที่รอดตายหลายคน กำลังแอบซุ่มอยู่ในระยะห่างออกไปหลายแสนกิโลเมตร ไม่ว่าจะอยู่คนเดียวหรือเป็นกลุ่ม
พวกเขาทั้งหมดต่างกำลังจับจ้องไปยังทิศทางของห้องโถงมรดกด้วยความคาดหวัง
แม้จะไม่มีการพูดคุยใด ๆ
แต่ทุกคนก็เข้าใจ
พวกเขาต่างเฝ้ารอฉู่โม่วที่ยังอยู่ในห้องโถงมรดก และเมื่อเขาออกมาจะต้องเกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ที่สั่นสะเทือนโลก
บนหน้าผาอันห่างไกล
เทียมเทพพั่วซาน เทียมเทพอู๋หยา เทียมเทพเฟิงหั่ว และเทียมเทพเฟยเหลียน รวมถึงเหล่าอัจฉริยะคนอื่น ๆ ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ต่างมารวมตัวกันที่นี่
“คุณว่าความแข็งแกร่งในตอนนี้ของฉู่โม่ว หากปะทะกับโม่ซาง ใครจะเป็นผู้ชนะ?”
เทียมเทพเฟิงหั่วโพล่งถามขึ้น
“แม้ฉันจะไม่อยากยอมรับ แต่ฉันคิดว่า… ฉู่โม่วยังไม่คู่ควรกับโม่ซาง!”
เหล่าอัจฉริยะหลายคนกล่าวตอบ พร้อมส่ายหัว
“ใช่แล้ว!”
“โม่ซางเป็นถึงอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเผ่ามนุษย์วิหคที่สามารถสังหารอัจฉริยะอันดับหนึ่งคนก่อนของเผ่ามนุษย์วิหคได้เมื่อหลายสิบปีก่อน มิหนำซ้ำ ความแข็งแกร่งในตอนนี้ได
