งแกร่งขึ้นเท่านั้น และยิ่งห่างไกลเท่าไร สายลมก็จะยิ่งอ่อนแอลง
และในสถานการณ์เช่นนี้ ฉู่โม่วกำลังเคลื่อนที่เข้ามาใกล้เขาอย่างแน่นอน!
“ตอนแรกฉันตั้งใจว่าจะตามหาแกหลังจากได้รับสมบัติมรดก แต่ไม่คิดเลยว่าแกจะเป็นคนมาหาฉันเอง!”
“นี่คือเส้นทางสู่สวรรค์จริง ๆ แต่ถ้าไม่ไป มันก็คือเส้นทางสู่นรก!”
“ฉู่โม่ว… อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ!”
ชายผู้หนึ่งพึมพำเบา ๆ แล้วจึงเก็บใบเรือสะกดรอยเข้าไปในถุงเก็บของและหลับตาลงฝึกฝนต่อไป
แม้ว่าฉู่โม่วจะกำลังเข้ามาใกล้ เขาก็ไม่รีบร้อนแต่อย่างใด
ในสายตาของชายผู้นี้ แม้ว่าฉู่โม่วจะเป็นผู้มีพรสวรรค์ แต่ก็ไม่มีอะไรไปมากกว่านั้น และสามารถสังหารได้ตามใจชอบ เขาไม่จำเป็นต้องรบกวนการตามหาสมบัติ เพียงเพื่อสังหารฉู่โม่ว
ไปสังหารอีกฝ่ายหลังจากที่ได้รับสมบัติมาก็ได้!
เมื่อคิดได้ดังนั้น
โม่ซางกลับเข้าสู่สภาวะฝึกฝนอย่างเต็มตัวอย่างรวดเร็ว
ในขณะเดียวกัน
ฉู่โม่วกำลังมุ่งหน้ามาที่โถงมรดกอย่างรวดเร็ว
แม้ว่าทั้งสองแห่งจะห่างกันกว่าหลายหมื่นกิโลเมตร ฉู่โม่วก็มีวิชาชั่วลัดนิ้วมือและสามารถเดินทางหลายพันกิโลเมตรหรือกระทั่งหลายหมื่นกิโลเมตรได้ภายในก้าวเดียว เขาจึงใช้เวลาไม่นานก่อนที่จะมาถึงยังบริเวณใกล้ ๆ โถงมรดก
…
ขณะที่ยืนอยู่กลางอากาศ ฉู่โม่วมองไปยังโถงมรดกที่ตั้งอยู่ไม่ไกลออกไปนัก และอดถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกไม่ได้
เขามาถึงที่นี่ราวสามสิบนาทีแล้ว
แต่ฉู่โม่วก็ไม่ได้เข้าไปในทันที แต่