เราเอาไว้จริง ๆ ผมต้องขอขอบคุณจริง ๆ!”
ผู้ปลุกพลังทั้งหลายต่างก็กล่าวขอบคุณชายหนุ่มอยู่ครู่หนึ่ง
ทั้งสองฝ่ายพูดคุยกันอีกสักพัก
เมื่อเห็นว่าทุกคนสงบลงแล้ว ชายหนุ่มก็ตั้งใจจะออกไปหาพื้นที่ที่ไร้ซึ่งผู้คนเพื่อศึกษากระบวนท่าฝ่ามือเบิกนภา
แต่ในตอนนั้นเอง
เขาก็ได้ยินพั่วซานเอ่ยขึ้นมาเสียก่อน “อัจฉริยะฉู่ ทำไมถึงยังอยู่ที่นี่ล่ะ? ไม่ได้ไปที่โถงมรดกเหรอ?”
“โถงมรดก?”
ฉู่โม่วตะลึงงันไปครู่หนึ่งและเอ่ยถามออกไปด้วยความสับสน
“คุณฉู่ไม่รู้จักโถงมรดกมาก่อนเลยเหรอ?”
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของอีกฝ่าย พั่วซานก็ประหลาดใจเป็นอย่างมาก
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยังมีอัจฉริยะที่เข้ามาในเขตแดนลับกลืนดาราแต่ไม่รู้จักโถงมรดกอยู่อีก!
“ผมขอถามพั่วซานเลยแล้วกัน โถงมรดกที่พูดถึงนี่คืออะไรเหรอครับ?”
ฉู่โม่วถาม
“โถงมรดกเป็นสถานที่ที่แปลกประหลาดมากในเขตแดนลับกลืนดารา มีสมบัติสืบทอดมากมายอยู่ข้างในนั้น ตามการคาดเดาของผู้อาวุโสแห่งตำหนักบรรพชน มันน่าจะเป็นมรดกตกทอดของผู้ปลุกพลังแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ในโลกใบนี้ ตราบใดที่ผ่านการทดสอบไปได้ คุณก็จะได้รับสมบัติมา! ในหมู่สมบัติเหล่านั้นมีสมบัติโบราณอยู่ มีกระทั่งเลือดของมังกรหรือหงส์แดงที่ล้ำค่าอย่างถึงที่สุดในยุคโบราณด้วย!”
“ยกตัวอย่างเช่น อัจฉริยะเฟยเหลียน อัจฉริยะเฟิงหั่ว และอัจฉริยะอู๋หยาแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ โม่ซางจากเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหค และคนอื่น ๆ ด้วย ตราบใดที่ไม่อุกอาจเข้ามา
