งผู้ปลุกพลังในเผ่าพันธุ์มนุษย์
หากเป็นไปได้ก็ควรจะไปดูว่าได้อะไรกลับมาบ้าง
แน่นอนว่า…
ก่อนที่จะจากไป เขายังมีอีกสิ่งหนึ่งต้องทำ!
ฝึกฝนกระบวนท่าฝ่ามือเบิกนภา!
…
เมื่อจากพั่วซานและคนอื่น ๆ มา ฉู่โม่วก็บินไปไกลกว่าหลายสิบล้านกิโลเมตร แล้วจึงหยุดลงที่เทือกเขาไร้นามขนาดมหึมาแห่งหนึ่ง
หลังจากที่ค้นพบเทือกเขา ชายหนุ่มก็ขุดถ้ำลับขึ้นมา ก่อนจะเข้าไปข้างใน และผนึกทางเข้าถ้ำให้เรียบร้อย
หลังจากที่หยิบแท่นประทับรู้แจ้งออกมา เขาก็นั่งขัดสมาธิลงบนนั้น
ทันใดนั้นราวกับถูกน้ำเย็นเฉียบเทลงมาราดศีรษะของเขาท่ามกลางฤดูร้อน ร่างกายของฉู่โม่วสั่นสะท้านและรู้สึกเย็นถึงขีดสุดในสมองทันที
เขาเริ่มเคลื่อนไหวจิตวิญญาณเล็กน้อย
เขาสัมผัสได้ว่ายังมีอุปสรรคและความยากลำบากในการทำความเข้าใจแก่นการฝึกฝนในอดีต แต่ก็เข้าใจมันได้ในทันที
“แท่นประทับรู้แจ้งนี่ทรงพลังจริง ๆ!”
ฉู่โม่วตาลุกวาว
ถึงจะยังไม่ได้เริ่มฝึกฝนอย่างเต็มกำลัง แต่แค่เคลื่อนไหวจิตวิญญาณเพียงเล็กน้อยก็ได้ผลลัพธ์เช่นนี้แล้ว หากตั้งใจฝึกฝนอย่างเต็มที่ มันจะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกัน?
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้
ชายหนุ่มสูดหายใจลึกทันที
“เริ่มบ่มเพาะ!”
หลังจากที่หยิบหยกเบิกนภาออกมา ฉู่โม่วก็เริ่มศึกษาแก่นของมัน
ฝ่ามือเบิกนภานั้น ว่ากันว่ามันเป็นวิชาฝ่ามือ แต่แท้จริงแล้วนั่นเป็นเพราะมันจำเป็นต้องใช้งานร่วมกับโลกในฝ่ามือเพื่อปลดปล่อยพลังอันแข็งแกร่งออกมา ดังนั้นแล้ว ฝ่าม
