คฤหาสน์สีม่วงจนกลายเป็นลำแสงสีทอง และพุ่งเข้าหาต้นกำเนิดแห่งหมอกทมิฬทันที
ฟิ้ว!
แครก! แครก! แครก!
ช่วงเวลาที่ร่างปฐมวิญญาณพุ่งออกไปพร้อมกระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์ในมือ แสงกระบี่สีทองอันน่าพรั่นพรึงได้ส่องสว่างไปทั่วตำหนักลับทันที พลังอันน่าหวาดหวั่นกระจายไปทั่วจนกำแพงในตำหนักลับเริ่มพังทลายลง อักขระลึกลับจำนวนนับไม่ถ้วนแตกเป็นเสี่ยง ๆ กระทั่งความว่างเปล่าก็พังทลายลง ทำให้เกิดเสียงอื้ออึงสะเทือนลั่น
“พ… พลังแบบนี้…”
“ไม่! ไม่!! อย่าฆ่าฉันนะ!!”
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังที่ปะทุออกมาจากกระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์ ต้นกำเนิดแห่งหมอกทมิฬก็สามารถรับรู้ถึงความตายที่ใกล้เข้ามาทันที
ไม่ดีแล้ว พลังแบบนี้มันน่ากลัวเกินไป!
มันรับรู้ได้ทันทีว่าไม่สามารถต้านทานพลังจากคมกระบี่นี้ได้
ในขณะนี้ มันรู้สึกสิ้นหวังทุกทาง
ทว่าชั่วพริบตานั้น มันกลับกลายเป็นพวกบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม!
“ฉันจะมาตายแบบนี้ไม่ได้!”
“ฉันเป็นถึงต้นกำเนิดแห่งหมอกทมิฬ ที่สามารถกัดกร่อนโลกได้ทั้งใบ กระทั่งมหาเทวะยุทธ์ระดับสูงสุดก็ยังตายลงด้วยเงื้อมมือของฉันมาแล้ว ฉันมีชีวิตอยู่มานาน ผ่านร้อนผ่านหนาวมาจนแทบนับไม่ถ้วน และเป็นถึงตัวตนระดับสูงสุดที่ครอบงำได้ทุกอย่าง …จะให้ฉันมาตายที่นี่ได้ยังไง?!”
“ฉันจะตายที่นี่ไม่ได้?!”
“ฉันไม่ยอม!”
“คนที่จะต้องตายก็คือแก เจ้าหนุ่มแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์!!!”
ภายใต้การคุกคามของความตาย มันกลับกลายเป็นบ้าคลั่งไปในที่สุด
ป
