ธิ์ของมันก็ยังไม่ลดน้อยลงเลย มันยังคงกระพือปีกและปล่อยอัสนีสีม่วงออกมาอย่างต่อเนื่อง ทุกครั้งที่มันระเบิด กิ่งไม้นับไม่ถ้วนจะกระเด็นออกมาจนเกิดเป็นรูขนาดใหญ่
ทว่า…
ก็ยังมีกิ่งไม้อยู่มากเกินไป!
ทันทีที่ระเบิดรูขนาดใหญ่ได้ กิ่งไม้อื่น ๆ ก็จะเข้ามาแทนที่ ในพริบตาเดียว วิหคล่าสังหารก็ถูกขังเอาไว้ข้างในกิ่งไม้สามชั้น แล้วมันก็ค่อย ๆ หดเล็กลงเพื่อจำกัดการเคลื่อนไหวของอสูรวิหค
“พระเจ้า!”
“ต้นไม้ยักษ์นี่โตมาดีจริง ๆ!”
“นอกจากจะมีแก่นไม้ขจีแล้วยังมีจิตวิญญาณด้วย!”
“มิน่าล่ะ มันถึงปกป้องไม่ให้สัตว์อสูรเข้ามาคว้าแก่นไม้ขจีไปได้มากกว่าหมื่นปี มันคงใช้วิธีนี้นี่แหละ!”
ฉู่โม่วตกตะลึง
โลกช่างเต็มไปด้วยสิ่งมหัศจรรย์
ภาพในวันนี้เปิดโลกของเขาให้กว้างขึ้นจริง ๆ
แต่…
“พวกมันสู้กันไปแล้ว ทีนี้ตาฉันบ้างล่ะ!”
ฉู่โม่วหันไปมองยังกิ่งไม้มากมายและวิหคล่าสังหารที่กำลังต่อสู้กันด้วยตาลุกวาว
หลังจากนั้น
เขาก็ใช้วิชาเคลื่อนย้ายมิติและตรงเข้าไปหาจิตวิญญาณต้นไม้โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
ฉู่โม่วไปถึงตรงหน้ามันทันที
กระบี่ดาราทมิฬในมือถูกสูบฉีดด้วยเลือด พลังปราณ และอณูแห่งชีวิตในร่างกายจนทะยานขึ้นไปถึงขีดสุดและถูกฟันออกไปในทันใด
ครืน!
เมื่อได้ยินเสียงดังสนั่น ลำต้นไม้ขนาดใหญ่ก็ถูกฉู่โม่วฟันจนเผยให้เห็นแก่นไม้ขจีข้างใน ชายหนุ่มคว้ามันเอาไว้และเก็บเข้าไปในพื้นที่เก็บของทันที
เมื่อสัมผัสได้ว่าแก่นไม้ขจีหายไป จิตวิญญาณต่อสู
