ะจายออกมา
หลังจากที่ฉู่โม่วฟันออกไป เขาก็ออกไปจากที่นี่ด้วยวิชาเคลื่อนย้ายมิติโดยไม่แม้แต่จะมองกลับมา
“แกว๊ก!”
ฟึ่บ!
ข้างหลังเขา
ต้นไม้ยักษ์และวิหคล่าสังหารที่ได้รับความเสียหายอย่างหนักต่างก็แสดงความไม่พอใจออกมา
แก่นไม้ขจีถูกขโมยไป ทำให้พวกมันโกรธแค้นเป็นอย่างมาก
เพื่อที่จะระบายความโกรธในใจ ทั้งสองจึงเริ่มต่อสู้กันอีกครั้งและค่อย ๆ เริ่มดุเดือดขึ้น เสียงระเบิดดึงขึ้นในเทือกเขาอย่างต่อเนื่องและครอบคลุมพื้นที่ด้วยรัศมีมากกว่าหนึ่งแสนหกหมื่นกิโลเมตร อสูรตัวอื่น ๆ ต่างก็หลบหนีไปหรือโดนลูกหลงตายอย่างน่าอนาถ
แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องของฉู่โม่วอีกแล้ว
…
สถานที่ลับแห่งหนึ่งห่างออกไปราวหนึ่งล้านกิโลเมตรจากเทือกเขา
ฉู่โม่วซ่อนตัวอยู่ในถ้ำชั่วคราว
ตอนนี้เขากำลังนั่งขัดสมาธิและมองดูแก่นไม้ขจีตรงที่มีขนาดเท่าหลักหินตรงหน้าด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น
“ฉันไม่คิดเลย!”
“เพิ่งจะมาที่นี่ก็เจอสมบัติแบบนี้แล้ว ที่นี่เป็นที่ที่ได้รับพรจากสวรรค์จริง ๆ ด้วย!”
ฉู่โม่วกล่าวอย่างมีความสุข
เขาตรวจสอบแก่นไม้ขจีที่เพิ่งจะได้รับมาอย่างละเอียด
ทั้งชิ้นนั้นดูเหมือนมรกตที่บริสุทธิ์และไร้ที่ติโดยมีของเหลวลึกลับไหลอยู่ข้างใน แค่ได้สูดดมก็สัมผัสได้ถึงพลังไร้ที่สิ้นสุดที่แพร่กระจายออกมาแล้ว
คุณภาพของแก่นไม้ขจีนี้สูงกว่าที่ฉู่โม่วจินตนาการเอาไว้มาก มันมากเกินพอที่จะฝึกพื้นฐานกายเนื้อครั้งที่หกให้สำเร็จได้อย่างแน่นอน!
