แสดงความไม่พอใจ?
…
เมื่อเวลาผ่านไป เหล่าอัจฉริยะจากสถานที่ต่าง ๆ ก็ยังทยอยเข้ามาเรื่อย ๆ
หลังจากที่พวกเขามาถึง ทั้งหมดก็ทำความเคารพต่อมหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นและยืนรออย่างเงียบ ๆ
โฮก!
ทันใดนั้น
มีเสียงคำรามดังขึ้นอย่างฉับพลันในความว่างเปล่า ก่อนจะมีรถม้าศึกเคลื่อนทะลุผ่านความว่างเปล่า มันถูกลากโดยมังกรที่น่าเกรงขามมายังที่นี่
มีธงลึกลับหลายผืนถูกปักไว้บนรถม้าศึก ซึ่งกระจายกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวออกมา ไม่ว่าจะเคลื่อนผ่านไปที่ใดความว่างเปล่าก็สั่นสะเทือน
“ธงนี้ดูเหมือนจะเป็นสัญลักษณ์ของตำหนักกระบี่เดียวดายบนยอดเขาเมฆาม่วง”
“ใช่แล้วละ!”
“ในเมื่อเป็นผู้คนจากตำหนักกระบี่เดียวดาย นั่นก็หมายความว่า…เทียมเทพอู๋หยาได้มาถึงแล้วเช่นกัน?!”
ใครบางคนอุทาน
ทันใดนั้น หลายคนพลันเงยหน้าขึ้นไปมองที่รถม้าศึกโดยไม่รู้ตัว
เพียงไม่นาน
รถม้าศึกก็หยุดลงพร้อมกับชายชรากลุ่มหนึ่งที่กำลังคุ้มกันผู้ปลุกพลังหนุ่มให้เดินออกมา
เขาสวมชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ มีหน้าตาที่หล่อเหลาและร่างกายที่แผ่กลิ่นอายอันแหลมคม แต่ดวงตาของเขากลับเฉียบคมยิ่งกว่า เพียงจ้องมองก็ทำให้รู้สึกราวกับถูกกระบี่คมสองเล่มทิ่มแทง
“ใช่แล้ว เขาคือเทียมเทพอู๋หยา!”
“ผู้สืบทอดแห่งตำหนักกระบี่เดียวดาย!”
เมื่อเห็นผู้ปลุกพลังหนุ่มที่ไม่ธรรมดาผู้นี้ เหล่าอัจฉริยะทั้งหมดก็รีบแสดงความเคารพทันที
ในแง่ความแข็งแกร่งนั้น
เทียมเทพอู๋หยามีพรสวรรค์โดดเด่นมากเสียจนสามารถ
