เขตแดนลับกลืนพิภพลับดาราสำคัญกว่า คุณฉู่ จดจ่อกับการเตรียมตัวเข้าเขตแดนลับกลืนพิภพลับดาราไปเถอะ!”
เว่ยซิงและคนอื่น ๆ ต่างก็พูดคนแล้วคนเล่า
“อื้ม”
ฉู่โม่วพยักหน้าและกล่าวลาพวกเขา แล้วจึงออกไปจากที่นี่อย่างรวดเร็ว
หลังจากที่มองฉู่โม่วจากไปจนลับสายตา
เว่ยซิงและคนอื่น ๆ ก็ยืนอยู่กับที่และไม่มีใครพูดอะไรครู่ใหญ่
หลังจากผ่านไปเป็นเวลานาน เทวะยุทธ์จื่อกวงก็เอ่ยขึ้น “เขตแดนลับกลืนพิภพลับดารา… ฉันอยู่ในหอเพลิงโหมมาเกือบสองร้อยปียังสมัครไม่ได้เลย แต่คุณฉู่เข้ามาก็ได้โควตาเลย ไม่ธรรมดาจริง ๆ!”
“ใช่แล้ว!”
เทวะยุทธ์จ่านฉิงเองก็พยักหน้า แต่แล้วก็กล่าวด้วยความสงสัย “แต่… ด้วยพรสวรรค์ของฉู่โม่ว เขาเลยมีอำนาจระดับสูง แต่ฉันจำได้ว่าโควตาเข้าไปในเขตแดนลับกลืนพิภพลับดารามีราคาตั้ง 8,000 แต้ม และเขาเพิ่งจะเข้ามาได้ไม่กี่วันเอง เขามีแต้มมากขนาดนั้นได้ยังไงกัน?”
“ฮึ่ม! คิดว่าคุณฉู่อ่อนแอขนาดเลยรึไง?”
เทวะยุทธ์ว่านจ้างพ่นลมหายใจอย่างเยือกเย็น “คุณฉู่เป็นเทวะยุทธ์ไร้เทียมทานตัวจริง พรสวรรค์ของเขาเข้าตาบรรพบุรุษแห่งตำหนักบรรพชน ถึงพวกเราทุกคนจะเป็นเทวะยุทธ์ แต่พออยู่ตรงหน้าฉู่โม่ว เราก็เหมือนคนธรรมดาทั่วไป… คิดว่าคนแบบนั้นจะไม่มีสิทธิพิเศษรึไง?”
“ใช่! บางทีอาจจะมีคนให้โควตาคุณฉู่มาก็ได้!”
เมื่อเผชิญหน้ากับคำพูดหยาบคายของเทวะยุทธ์ว่านจ้าง เทวะยุทธ์จ่านฉิงก็ยังคงสงบนิ่งและแค่พยักหน้าเห็นด้วย
ด้วยท่าทีเช่นนั้
