บทที่ 510 การเปลี่ยนแปลงของระบบกลืนกิน และ ฝึกฝนชีพจรมหาเทวะสมบูรณ์
แดนนิพพาน
ฉู่โม่วไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นที่ด้านนอก
ในตอนนี้ เขากำลังชื่นชมชื่อของตนเองที่ปรากฏอยู่บนศิลาต้นกำเนิด
อันดับที่ 1 ผู้อยู่เหนือเหล่าอัจฉริยะจากทุกเผ่าพันธุ์โดยไร้ที่ติ!
แม้แต่ตัวฉู่โม่วเอง
เมื่อได้เห็นภาพเช่นนี้ เขาก็ยังอดที่จะรู้สึกทรงเกียรติและชื่นชมตนเองอยู่ภายในใจไม่ได้
ซู่ม!
ทว่าตอนนั้นเอง เสียงบางอย่างก็ดังขึ้นภายในศิลาต้นกำเนิด ควบคู่ไปด้วยแสงสว่างวาบที่ระยิบระยับ ในชั่วพริบตา แสงลึกลับเหล่านั้นก็รวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนและลอยขึ้นไปบนฟากฟ้าภายในห้วงจิตของชายหนุ่มเอง
ครืน! ครืน! ครืน!
จังหวะที่ดวงแสงนั้นกำลังตกลงสู่ร่างกาย พรสวรรค์ทั้งหมดภายในร่างต่างก็พากันตื่นตระหนก พวกมันดูจะต้องการดวงแสงนี้กันอย่างมาก ราวกับว่าอยากจะแย่งกันกลืนกินพลังนี้ให้หมดไป
แต่ก็ใช่ว่าจะมีแค่พรสวรรค์เท่านั้นที่ดูอยากจะกลืนกินแสงนี้
คลื่นสั่นสะเทือนเบา ๆ ปรากฏขึ้นจากส่วนที่ลึกที่สุดของสมองของเขาเอง และคลื่นนี้ค่อนข้างจะผันผวนมาก ๆ เลยทีเดียว
ทันใดนั้น
พรสวรรค์ทั้งหมดก็เหมือนจะโดนข่มกดและทำให้ไม่สามารถทำงานได้ไปชั่วขณะ
แต่ใช่ว่าพรสวรรค์เหล่านี้จะยอมถูกกดลงแต่โดยดี พวกมันยังคงดิ้นพล่านเพื่อที่จะได้มาซึ่งดวงแสงนั้นต่อ ดูท่าว่ากลุ่มก้อนแสงนี้จะสำคัญกับพวกมันมาก สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะแรงจูงใจ แต่เกิดขึ้นเพราะจิตสำนึกของพ
