นแล้วสิ”
ฉู่โม่วพยักหน้าและกล่าวขอบคุณ
“คุณสุภาพเกินไปแล้ว”
ผู้ปลุกพลังพยักหน้าและนำทางฉู่โม่วขึ้นไปบนภูเขาทันที
ในเวลาไม่นาน ทั้งสองก็ไปถึงตำหนักเจ้าเมือง เขาเดินเข้าไปในตัวอาคารและไปถึงห้องโถงขนาดใหญ่ในไม่ช้า
“คุณฉู่โม่ว ห้องโถงหลักอยู่ข้างในนี้ครับ แต่ผมเข้าไปไม่ได้ เชิญเข้าไปได้เลยครับ!”
ผู้ปลุกพลังหนุ่มกล่าวอย่างนอบน้อม
ฉู่โม่วพยักหน้า กล่าวขอบคุณเขา และเดินตรงไปข้างหน้า
ห้องโถงหลักมีขั้นบันไดทั้งหมดสิบขั้น
ฉู่โม่วเดินขึ้นไปตามขั้นบันได ไม่ช้าแต่ก็ไม่เร็ว ทุกครั้งที่ก้าวเดิน เขาก็จะสงบนิ่งมากยิ่งขึ้น เมื่อฉู่โม่วเดินขึ้นไปถึงขั้นที่เก้า และพบกับประตูบานหนึ่ง เขาก็กลบความตื่นเต้นลงไปจนหมด
ครืนนน
ทางเข้าหลักของห้องโถงสัมผัสได้ถึงการมาของฉู่โม่ว มันเริ่มสั่นสะเทือนและค่อย ๆ เปิดออก แต่สิ่งที่แปลกประหลาดคือแม้ว่าประตูจะเปิดออกก็มองไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นข้างในเลย เขาเห็นเพียงแค่ไอหมอกที่ลอยไปมาเท่านั้น
ชายหนุ่มไม่ได้เข้าไปในทันที
เขาค่อย ๆ สูดหายใจลึก จัดระเบียบเสื้อผ้า แล้วจึงเดินเข้าไป
เมื่อเขาเข้าก้าวพ้นธรณีประตู ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ว่าหมอกตรงหน้าจางหายไปและกลายเป็นภาพของสิ่งที่อยู่ตรงหน้าแทน
มันเป็นห้องโถงที่กว้างใหญ่
ผู้ปลุกพลังมากกว่าสิบคนนั่งอยู่ทั้งสองข้างและปลดปล่อยกลิ่นอายที่ทรงพลังออกมา พวกเขาต่างก็อยู่ขั้นเทียมเทพเป็นอย่างต่ำ และกว่าครึ่งหนึ่งเป็นถึงเทวะยุทธ์
ในตอนนี้ ทุก
