ยายามหาทางให้ได้แล้วละ!”
ฉู่โม่วคิดอยู่ในใจ
เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉู่โม่วก็กล่าวขอบคุณพนักงานคนนั้นและจากไป
หลังจากนั้น ฉู่โม่วก็กลับไปฝึกฝนที่บ้านระหว่างรอการออกเดินทาง
สองวันต่อมา
เขาใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติไปที่ท่าอากาศยานและไปที่ยานบินทันที หลังจากที่แสดงตั๋ว เขาก็ขึ้นไปบนยานบินอย่างราบรื่น
มันเป็นยานบินสาธารณะและมีหน้าที่หลักในการคมนาคมเหมือนกับรถไฟฟ้าความเร็วสูง มันสามารถบรรจุคนได้กว่าหลายหมื่นคนเลยทีเดียว
มีผู้ปลุกพลังมากมายจากดาวเคราะห์ที่ห่างไกลและไม่สามารถซื้อยานบินได้ แต่หากพวกเขาอยากจะไปที่ดาวเคราะห์สีเงิน เพราะไม่สามารถเดินทางข้ามกาแล็กซีด้วยตัวเองได้ พวกเขาจึงใช้ยานบินสาธารณะเหล่านี้ในการเดินทางระหว่างดวงดาว
นอกจากนี้ยังมีผู้ปลุกพลังที่ชอบเดินทาง พวกเขาชอบไปเยี่ยมเยียนกาแล็กซีและดาวเคราะห์มากมายหลายรูปแบบ พวกเขาจึงโดยสารยานบินเหล่านี้เดินทางไปทั่วทั้งกาแล็กซี
ในฐานะมนุษย์ที่เข้าสู่ยุคแห่งกาแล็กซีและจักรวาล มนุษย์ก็ปลดปล่อยแรงงานทั้งหมด ทำให้ทุกคนสามารถใช้ชีวิตอย่างเป็นธรรมชาติและทำในสิ่งที่อยากจะทำได้
ผู้ปลุกพลังที่มีพรสวรรค์แข็งแกร่งก็สามารถเดินหน้าต่อไปบนเส้นทางแห่งวิทยายุทธ์ได้
ส่วนผู้ปลุกพลังที่มีพรสวรรค์จำกัดและไม่มีความหวังที่จะพัฒนาอีกต่อไป พวกเขาก็จะเริ่มเสวยสุขกับผลงานของความเจริญรุ่งเรืองในทุกวันนี้ พวกเขาเดินทางไปทั่ว ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข และกระทั่งเอาชีวิตข
