บทที่ 473 พลังของคันศรดาวตก กับ ถุงผ้าหัตถ์เทพเจ้า
“น่ากลัวเกินไปแล้ว!”
ฉู่โม่วหลบหนีมาได้อย่างปลอดภัย แต่หัวใจของเขาก็ยังเต้นอย่างบ้าคลั่ง วินาทีนั้นใกล้ความตายที่สุดตั้งแต่ที่เขาเคยสัมผัสมา
ไม่ห่างไกลออกไป
ซูเจาเจาและกวนหนิงหนิงต่างก็โล่งอกเมื่อเห็นว่าฉู่โม่วหลบหลีกได้อย่างปลอดภัย
อสูรล่าอาภาประหลาดใจเป็นอย่างมากราวกับว่ามันไม่คาดคิดว่าฉู่โม่วจะหลบหลีกการโจมตีของมันได้
“โฮก โฮก โฮก โฮก!”
มันคำรามและส่งเสียงแปลกประหลาดออกมาครู่หนึ่ง
แม้ว่าฉู่โม่วจะไม่เข้าใจภาษาของอสูรล่าอาภา เขาก็สามารถเข้าใจความหมายของมันได้ มันกำลังบอกว่าพละกำลังของฉู่โม่วเหนือกว่าที่มันคาดการณ์เอาไว้ และมันกำลังจะเริ่มเอาจริงแล้ว!
เมื่อเห็นดังนั้น สีหน้าของชายหนุ่มก็เปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย
อสูรล่าอาภาเปิดเผยพละกำลังที่แท้จริงไปแล้วไม่ใช่เหรอ?
เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉู่โม่วก็ตะโกนลั่น “ระวังนะ อสูรนี่จะเอาจริงแล้ว!”
“เข้าใจแล้ว”
ซูเจาเจาและกวนหนิงหนิงพยักหน้าและรีบถอยหลังหนีทันที
หลังจากนั้น
ซูเจาเจาก็ตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง “ฉู่โม่ว ฉันเอาสมบัติจากตระกูลมาด้วย มันสร้างความเสียหายได้ แต่ต้องใช้เวลาทำงานสักพักเลย นายช่วยถ่วงเวลาไว้ให้ทีนะ!”
“ไม่มีปัญหา!”
ฉู่โม่วตอบรับ
แล้วเขาก็เห็นซูเจาเจาหยิบถุงผ้าออกมาและใส่พลังอณูแห่งชีวิตของตัวเองเข้าไป แต่ก็ดูเหมือนว่าถุงผ้านั้นยังต้องการพลังงานเพิ่มอีก แม้ว่าตอนนี้มันจะเริ่มมีกระแสพล
