็นไร้ประโยชน์ พื้นดินถูกคว้านออกเป็นหลุมลึก พร้อมรอยฟันของกระบี่ที่ฝังอยู่บนหุบเขา
“โฮก!”
อสูรล่าอาภาคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว ร่างของมันสว่างวาบกลายเป็นลำแสงทันที ก่อนจะพุ่งตรงไปยังร่างของซูเจาเจาด้วยความเร็วอันน่าสะพรึงกลัว
ความเร็วของมันมากเสียจนซูเจาเจาตั้งตัวไม่ทัน
“มิติคุมขัง!”
ฉู่โม่วเปิดใช้งานพรสวรรค์ห้วงมิติ ทำให้ร่างของอสูรล่าอาภาเฉื่อยชาทันที ก่อนที่ซูเจาเจาจะหลีกเลี่ยงการโจมตีออกมาได้อย่างทันท่วงที
“ฉู่โม่ว ขอบคุณนะ!”
ซูเจาเจากล่าวขอบคุณ
“อย่าเพิ่งพูดเลย คิดหาวิธีจัดการกับอสูรร้ายตัวนี้ก่อนดีกว่า”
ฉู่โม่วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
“โฮก!”
เมื่ออสูรล่าอาภาตระหนักถึงพลังห้วงมิติที่ไหลผ่านรอบตัว มันจึงมองไปที่ชายหนุ่มด้วยความประหลาดใจ เพราะมันไม่คิดว่าจะต้องเผชิญกับผู้ที่เชี่ยวชาญพลังนี้เช่นกัน
มันลังเลอยู่พักหนึ่ง
แต่ในไม่ช้า มันก็พบว่าพรสวรรค์ห้วงมิติของฉู่โม่วนั้นอยู่ระดับต่ำกว่าของมัน จึงคลายความกังวลทั้งหมดทิ้งไปทันที
ในเวลาต่อมา
“โฮก!”
เสียงคำรามดังขึ้น
คมมีดในห้วงมิติจำนวนมากปรากฏขึ้นรอบ ๆ ตัวอสูรล่าอาภา ก่อนจะรวมตัวกันเป็นพายุมิติ และโจมตีมายังร่างฉู่โม่วทันที
ฉู่โม่วไม่รอช้า เขารีบสะบัดมือขึ้นพร้อมคมกระบี่ในห้วงมิติจำนวนมาก ก่อตัวเป็นพายุมิติและโจมตีสวนกลับไปเช่นกัน
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
การปะทะกันระหว่างพายุมิติได้ทำลายล้างซึ่งกันและกัน จนทำให้ห้วงมิติภายในรัศมีหนึ่งร้อยกิโล
