บทที่ 467 มังกรทมิฬประดิษฐ์ เทพแห่งความพรั่นพรึง!
สิ้นคำพูดของกวนหนิงหนิง เสียงเฮของฝูงชนก็ดังอื้ออึง พวกเขาลงมายังพื้นดินเบื้องล่างโดยไม่รอคำสั่ง
“แรงเหนี่ยวนำมาจากทางทิศตะวันออก แต่ก็อ่อนแรงมาก บางทีมันคงอยู่ห่างไปจากเรา!”
กวนหนิงหนิงคิดบางอย่างขึ้นมาได้
“งั้นจะรออะไรล่ะ รีบไปกันเถอะ!” ซูเจาเจาพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดี
ผู้เป็นเพื่อนพยักหน้ารับ แล้วจึงนำทุกคนไปทางตะวันออก
แม้ว่าทุกคนจะมีความสุดที่พบกับสถานที่ลึกลับ แต่พวกเขาก็ไม่คิดหลงละเลิง หากยังคงไว้ซึ่งความไม่ประมาท และเหาะไปด้วยความเร็วปานกลาง
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
พวกเขาบินมาไกลเกือบแสนกิโลเมตรแล้ว เสียงของกวนหนิงหนิงจึงพูดขึ้น “แรงเหนี่ยวนำรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ แสดงว่าสถานที่ลึกลับน่าจะอยู่ไม่ห่างจากเรามากนัก… ทุกคนกระจายตัวค้นหาอย่างระมัดระวังในรัศมีร้อยกิโลเมตรนี้!”
“รับทราบ!”
ผู้ใต้บังคับบัญชารับคำสั่ง พวกเขาจับคู่กันและเริ่มค้นหาทั่วพื้นที่
อย่างไรก็ตาม
ทันใดนั้น
ตู้มมม!
พลันเกิดเสียงระเบิดดังสนั่นไหว อณูแห่งความมืดที่ลอยอยู่กลางอากาศก่อตัวเป็นพายุลูกใหญ่ เคลื่อนที่หมุนวนไปแต่ละทิศทางด้วยความเร็ว
มันขยายตัวอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย ในไม่ช้าก็กลายเป็นคลื่นลมที่มีรัศมีกระจายไปหลายร้อยกิโลเมตร ส่งกระแสพลังแผ่ไปไกลหลายพันกิโลเมตร
“นั่นมัน…”
“ลางไม่ดีแล้ว มันเป็นมังกรทมิฬประดิษฐ์ มาจัดการให้จบ ๆ เถอะ!”
สีหน้าของกวนหนิงหนิงเปลี่ยนเป็นเคร่งข
