ส ภาพลวงของอีกาขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงจ้า
“พอกันที!”
ฉู่โม่วตะโกนอย่างกราดเกรี้ยว กระบี่ดาราทมิฬก่อตัวขึ้นในมือของเขา พลังมหาศาลยากเกินจะหยั่งไหลเวียนทั่วเส้นลมปราณพร้อมกับแรงตวัด
ชิ้ง!
ประกายกระบี่สีดำสาดส่อง พัดพาพลังอันชวนสะพรึงที่คล้ายจะแยกฟ้าดินออกเป็นสองส่วน ปะทะเข้ากับดวงอาทิตย์สีดำขนาดใหญ่!
เกิดแรงสั่นสะเทือนในอากาศ
แผ่นดินส่งเสียงดังกึกก้อง ก่อนจะแตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ
แกร๊ก! แกร๊ก! แกร๊ก!
รอยแยกในอากาศเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า สร้างกระแสปั่นป่วนอันไร้ที่สิ้นสุด
สิ่งนี้เป็นผลพวงมาจากปราณกระบี่
ตอนนี้แหละ!
ปราณกระบี่ปรากฏขึ้นในที่สุด ท่ามกลางสายตาหลายสิบหลายร้อยคู่ ประกายแสงนั้นตวัดลงฟาดกับดวงอาทิตย์มืดทมึน บังเกิดเสียงสั่นสะเทือนกระจายไปหลายพันกิโลเมตร ปราณกระบี่แตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ ในขณะที่ฝ่ายซึ่งถูกโจมตีสั่นสะท้าน
ทันใดนั้น…
มันก็ระเบิดตัวครั้งใหญ่
แรงดึงดูดที่น่าหวาดผวาสลายไปในทันที
ผู้ปลุกพลังหลายคนที่ยังเหลือรอด ถอนหายใจออกมาโดยไม่รู้ตัว
“อ๊า!!!”
เสียงกรีดร้องของมังกรดังขึ้นอีกครั้ง ท่ามกลางความว่างเปล่าอันห่างไกล มังกรทมิฬซึ่งมีลำตัวยาวหลายร้อยเมตรทะลุผ่านอากาศพุ่งใส่ฉู่โม่วทันที
พลังอันแข็งแกร่งนั้นทำให้ห้วงมิติคล้ายจะหยุดลง
ในสายตามังกรทมิฬตัวเขื่อง ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ผู้ใดหรือแม้แต่ตัวฉู่โม่วเองก็เล็กจ้อยไม่ต่างจากมดปลวก ไม่มีพลังใดมากพอจะต้านทานมันได้
ถึงอย่างน
