างไปยังอวกาศก็คงไม่กล้าทำอยู่ดี ไม่ว่าอวกาศจะปลอดภัยหรือไม่ หากไม่ระมัดระวังให้ดีก็อาจเสียชีวิตได้โดยไม่ทันรู้ตัว
ดังนั้นแล้ว
ส่วนแผนที่จะออกจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินของฉู่โม่วนั้น พวกเขาทำได้แค่นึกถึงมันเท่านั้น นอกจากจะชื่นชมแล้ว พวกเขายังส่งกำลังใจไปและหวังว่าราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์จะปลอดภัย ในขณะเดียวกันพวกเขาก็หวังว่าหากมีโอกาส ฉู่โม่วจะต้องกลับมาอย่างแน่นอน
แล้วฉู่โม่วก็พยักหน้าตอบตกลง
ก่อนจบบทสนทนา ฉู่โม่วขอความช่วยเหลือพวกเขาเล็กน้อยและหวังว่าหลังจากที่เขาจากไป ราชันย์เทพยุทธ์แม่ทัพเหนือและคนอื่น ๆ จะช่วยดูแลเฉินซีเวยให้ แล้วทุกคนก็ตอบตกลงทันที
วันเดินทางใกล้เข้ามา…
เฉินซีเวยเองก็เกาะติดฉู่โม่วมากขึ้นเรื่อย ๆ
เธออยากอยู่กับเขาทุกวินาทีก่อนที่จะต้องจากกัน
แต่ไม่ว่าจะขัดขืนอย่างไร วันที่ต้องจากลาก็มาถึงในท้ายที่สุด
วันนี้
คือวันที่ฉู่โม่วจะเดินทางจากไป
“ซีเวย หลังจากที่ฉันไปแล้ว เธอต้องใจเย็น ฝึกฝนให้หนักและรอฉันกลับมานะ ถ้าไม่จำเป็นก็อย่าออกไปฝึกข้างนอกล่ะ!”
ฉู่โม่วกล่าว
เขามอบหญ้าจิตวิญญาณและเลือดสัตว์อสูรที่มีให้เฉินซีเวย รวมไปถึงหินปฐมกาลจำนวนมากที่เขานำน้ำเลี้ยงต้นซากุระสวรรค์บางส่วนไปแลกมา
ทรัพยากรเหล่านี้เกินพอที่เฉินซีเวยจะฝึกฝนไปจนถึงขั้นราชันย์เทพยุทธ์ระดับสูงสุดได้
นอกจากนี้ เพื่อความปลอดภัยของภรรยา ชายหนุ่มฝากแผ่นหยกหลายสิบแผ่นที่มีพลังปราณกระบี่ของเขาอยู่
แผ่นห
