ยกทุกชิ้นมีพละกำลังเต็มขั้นของฉู่โม่วอยู่ แม้ว่าจะเผชิญหน้ากับราชาอสูร เธอก็สามารถสังหารมันได้ด้วยการโจมตีเดียวเท่านั้น
ด้วยแผ่นหยกเหล่านี้ ตราบใดที่ซีเวยไม่เจอกับผู้ปลุกพลังขั้นเทวะยุทธ์ เฉินซีเวยก็สามารถเดินทางไปทั่วทั้งโลกได้โดยไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัย
“เข้าใจแล้วละ ที่รัก!”
เมื่อได้ยินคำอธิบายของฉู่โม่ว เฉินซีเวยก็พยักหน้าเบา ๆ และตอบตกลง
แล้ว
เธอก็กล่าวด้วยความกังวล “ที่รัก นายต้องรอบคอบและระวังตัวให้ดีนะ… จำไว้ให้ดี ฉันยังรอนายอยู่นะ!”
“ไม่ต้องห่วง!”
ชายหนุ่มเผยยิ้มบาง
แล้วเขาก็กอดเฉินซีเวยอีกครั้ง เป็นเวลานาน ก่อนจะแยกจากกัน
…
เมื่อจากเฉินซีเวยมา ฉู่โม่วก็บินตรงออกจากฐานไปจนถึงพื้นที่ท้องสมุทรหลายล้านกิโลเมตรห่างจากชายฝั่ง
ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ไม่ซ่อนร่างกายหรือรัศมีของตัวเองไว้ ระหว่างทางมีสัตว์อสูรมากมายที่สัมผัสได้ถึงรัศมีของเขาและหวาดผวาอย่างถึงที่สุด
“ทำไมมัจจุราชนั่นถึงกลับมาอีกล่ะ?”
“หรือว่าจะมาฆ่าล้างบางอีก?”
“รีบหนีเร็ว อย่าไปสู้กับมนุษย์คนนั้น ไม่งั้นจะต้องเสียใจแน่!”
“หยุดพูด แกล้งตายซะ!”
สัตว์อสูรที่ทรงพลังต่างก็หวาดกลัว หากไม่วิ่งหนีหรือหลบลงไปใต้ทะเลลึกก็แกล้งตาย
ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมพวกมันถึงหวาดกลัวขนาดนี้
ฉู่โม่วน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก!
ภาพการสังหารราชาอสูรอันน่าสะพรึงกลัวด้วยพลังของมนุษย์คนเดียวยังคงติดอยู่ในความคิดของพวกเขา ทำให้ไม่อาจลืมไปได้ต
