บนานเท่านาน!”
พวกเขาพึมพำด้วยเสียงแผ่วเบา
ด้วยความชื่นชมและระลึกถึงราชันย์เทพยุทธ์อสงไขย
การไว้ทุกข์อย่างหดหู่ดำเนินไปเป็นเวลาสองชั่วโมงก่อนจะสิ้นสุดลง
ประชาชนยังคงโศกเศร้า
ทว่าพวกเขารู้ดี
ผู้คนไม่สามารถใช้ชีวิตที่ติดอยู่กับอดีตได้ตลอดไป พวกเขาต้องมองไปยังอนาคตข้างหน้า เพื่อความหวังครั้งใหม่ที่ดียิ่งขึ้น
ส่วนผู้ที่ล่วงลับไปแล้วก็ขอเพียงระลึกไว้ในใจเสมอ
…
เมื่อสิ้นสุดพิธีไว้ทุกข์และการกวาดล้างชาวมนุษย์ถ้ำ เผ่าพันธุ์มนุษย์ก็ดูเหมือนจะหลุดพ้นจากพันธนาการในอดีตโดยสิ้นเชิง ราวกับเป็นช่วงเวลาแห่งการเกิดใหม่ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความมีชีวิตชีวาที่ไม่เคยมีมาก่อน
การก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างเชิดหน้าชูตา มีความมั่นใจ แววตาสดใส และความคาดหวังถึงชีวิตที่ดีขึ้นในอนาคต
ไม่ว่าคนหนุ่มสาวหรือคนชรา ไม่ว่าผู้ปลุกพลังหรือคนธรรมดา
เมื่อผู้ปลุกพลังสามารถกวาดล้างสัตว์อสูรภายนอก จึงทำให้มีพื้นที่ปลอดภัยสำหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่จะเติบโตได้อย่างมั่นคง
แม้ว่าคนธรรมดาจะไม่สามารถควบคุมพลังกายของตนได้ แต่ก็สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างไม่ยากลำบากอีกต่อไป จนถึงการสืบพันธุ์เพื่อดำรงเผ่าพันธุ์ให้อยู่ต่อไปโดยปราศจากภยันตราย
สถานการณ์เช่นนี้
ถือว่ามวลมนุษยชาติกำลังพัฒนาไปในทิศทางที่ดี
สำหรับฉู่โม่ว หลังจากเสร็จสิ้นพิธีไว้ทุกข์ เขาก็ตรงไปยังห้องฝึกจารึกหลอมวิญญาณร้อยเท่าที่หอคอยราชันย์เทพยุทธ์
ภายในหอคอยราชันย์เทพยุทธ์
ฉู่โ
