ิ์สิทธิ์ที่ปกป้องจิตวิญญาณของข้านั้น มันทำให้แสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนของเจ้า ส่งผลต่อข้าเพียงเล็กน้อย!”
“หมายความว่า แสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนใช้ไม่ได้ผลกับเจ้านี่งั้นเหรอ!?”
ฉู่โม่วขมวดคิ้ว
ตั้งแต่ที่เขาเรียนรู้แสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนมา นอกจากเผชิญหน้ากับหุ่นเชิดไร้สติแล้ว แสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนก็ใช้ได้กับทุกเป้าหมายมาโดยตลอดไม่ว่าคนคนนั้นจะอดทนได้มากขนาดไหน ยามที่โดนซ้ำ ๆ ก็ยังต้องมีเจ็บปวดกันบ้าง
ทว่ากับสถานการณ์ตรงหน้านี้ บรรพบุรุษมนุษย์ถ้ำกลับดูไม่เป็นอะไรเลย!
สมแล้วที่เป็นขั้นเทียมเทพ แตกต่างกับผู้ปลุกพลังทั่ว ๆ ไปยิ่งนัก!
ตู้ม!
ขณะที่ฉู่โม่วกำลังครุ่นคิด บรรพบุรุษมนุษย์ถ้ำก็ใช้ฝ่ามือผ่าทลายคมกระบี่ของฉู่โม่วได้อย่างง่ายดาย ราวกับเป็นเพียงแสงบาง ๆ
“ข้าบอกแล้วไงว่าวิธีของเจ้ามันใช้กับข้าไม่ได้ผล!”
คำพูดนั้นเยือกเย็นและเปี่ยมไปด้วยความไม่แยแส ราวกับว่าอีกฝ่ายไม่ได้สนใจอะไรทั้งนั้น
อันที่จริง ฉู่โม่วสามารถหนีจากจุดนี้ไปเลยก็ได้ โดยที่ไม่จำเป็นต้องต่อสู้
ไพ่ตายในมือเขาหลายใบกลายเป็นเพียงสิ่งที่ไร้ประโยชน์แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีอะไรให้ทดลอง เหตุผลเดียวที่ทำให้เขายังคงสู้กับบรรพบุรุษมนุษย์ถ้ำนี้อยู่นั้น ก็เพราะเขาอยากจะทดสอบพลังที่แท้จริงและอัตลักษณ์ของขั้นเทียมเทพ
ดังนั้นตอนนี้
เขาจึงไม่ได้พูดตอบอะไร เพียงแค่ทำการเดินลมปราณใหม่อย่างไม่ลังเลเท่านั้น
“มิติขวางกั้น!”
ฉู่โม่วรีบกระตุ้นพรสวรรค์ใหม่ และในยามท