นที่สุดการแสดงแสงสีก็จบลง และฝูงชนก็เริ่มแยกย้ายกันกลับ
ฉู่โม่วกับภรรยาก็กลับไปที่คฤหาสน์เช่นกัน
“ที่รัก คืนนี้คุณจะมานอนด้วยกันไหม”
หลังจากกลับถึงบ้าน เฉินซีเวยก็นวดไหล่ให้ฉู่โม่วและถามออกไปด้วยดวงตาที่เป็นประกาย
เมื่อเห็นฉากนี้ฉู่โม่วก็รู้โดยทันทีว่าเธอหมายถึงอะไร หัวใจของเขาพลันรู้สึกหวั่นไหว แต่เมื่อนึกถึงภารกิจสำคัญที่จะทำในวันพรุ่งนี้ เขาก็ส่ายหัวและนึกในใจ ‘สงบจิตสงบใจเอาไว้ฉู่โม่ว คุณควรพักผ่อนก่อน พรุ่งนี้ยังต้องทำงาน’
“ครับ… อ๋อใช่ ฉันลืมไปว่าพรุ่งนี้มีธุระสำคัญที่ต้องทำ”
ฉู่โม่วอธิบายกับเฉินซีเวยถึงแผนการเกี่ยวกับการปิดล้อมและกวาดล้างพวกมนุษย์ถ้ำในวันพรุ่งนี้
หลังจากได้ยินเรื่องราวนี้ เธอก็เข้าใจสามีทันที
ในเวลาต่อมา
หญิงสาวกล่าวอย่างเป็นห่วงว่า “พรุ่งนี้นายต้องระวังนะ”
“เข้าใจแล้ว งั้นเธอไปพักผ่อนก่อนเลย เดี๋ยวฉันจะไปที่ห้องเงียบ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้” ฉู่โม่วพูด
เฉินซีเวยพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะกลับไปที่ห้องอย่างเชื่อฟัง
หลังจากที่เธอจากไป ชายหนุ่มก็กลับไปที่ห้องฝึกและนั่งสมาธิอย่างเงียบ ๆ เตรียมพร้อมร่างกายให้อยู่ในสภาพที่ดีที่สุด
แม้เขาจะเตรียมแผนการอย่างรอบคอบเพื่อปิดล้อมมนุษย์ถ้ำ แต่ตามการประเมินของฉู่โม่ว พลังของอีกฝ่ายไม่ควรจะอ่อนแอ ดังนั้นพรุ่งนี้จะต้องเป็นศึกอันหนักหน่วงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้แน่นอน
ฉู่โม่วได้แต่ข่มตาลงและปรับลมหายใจต่อไป
เวลาล่วงเลยผ่
