้าออกมาประมือด้วยตัวคนเดียว ณ เกาะแห่งอนุสรณ์ ก่อนที่จะสังหารพวกมันตายจนหมด!”
“ปัจจุบันนี้ เหล่าสัตว์อสูรได้รับความสูญเสียจนไม่อาจรวมตัวบุกขึ้นมาโจมตีพวกเราได้อีกในช่วงเวลาสั้น ๆ อย่างแน่นอน ทำให้แนวกำแพงป้องกันชายฝั่งจะได้รับความสงบสุขเป็นเวลาอย่างน้อยอีกหลายทศวรรษ”
“และในขณะนี้ ข่าวนี้ได้กระจายไปถึงทุกฐานทัพที่สำคัญของเผ่าพันธุ์มนุษย์แล้ว แม้แต่ฐานขนาดกลางและขนาดเล็กก็ได้รู้เรื่องแล้วเช่นกัน ทำให้เผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมดต่างร่วมแสดงความยินดี!”
“ซีเวย…ทั้งหมดนี้เป็นผลงานของสามีเธอ ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์เป็นผู้ทำให้มันเกิดขึ้น!”
หึ่ง!
เมื่อได้ยินคำพูดของราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็ง เฉินซีเวยก็พลันตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อทันที
เขาฟาดฟันกับเหล่าราชาสัตว์อสูร!
ดำดิ่งไปในส่วนลึกของมหาสมุทรและกำราบราชาอสูรทั้งห้าด้วยตัวคนเดียว!
นำพามาซึ่งความสงบสุขหลายทศวรรษของแนวป้องกันชายฝั่ง!
ทุกคนต่างร่วมเฉลิมฉลอง!
ฝีมือของสามีเธอ…
เป็นเวลาชั่วขณะหนึ่ง
เฉินซีเวยมีความรู้สึกซับซ้อนอยู่ในใจ
หญิงสาวตระหนักดีว่าพรสวรรค์ของฉู่โม่วนั้นสูงมาก จึงพยายามอย่างหนักในการฝึกฝน เหตุผลนั้นก็คือเธอไม่ต้องการถูกสามีทิ้งไว้ข้างหลังคนเดียว
แต่ใครจะรู้ว่าทุกครั้งที่สามีแสดงฝีมือออกมา มันจะแสดงให้เห็นถึงช่องว่างระหว่างเธอกับเขาอย่างชัดเจนมากขึ้นเรื่อย ๆ
ก่อนหน้านี้ที่สุดยอดฐานจงไห่ เขาก็สามารถต่อกรกับราชาอสูรได้
จาก
