บทที่ 418 โต้กลับสัตว์อสูร กับ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์บนฝ่ามือ!
ตู้ม!
ลูกธนูเคลื่อนที่มายังบอลพลังสีทองเพียงพริบตา มันแทงทะลุก้อนพลังนั้นพลันก่อให้เกิดเสียงดังกึกก้อง!
บอลพลังสีทองสั่นไหวคล้ายจะระเบิดออกมา
ทว่าพลังจิตอันไร้ขอบเขตและพลังภายในอันน่าสะพรึงกลัวกลับถูกสะกดไว้ อาณาเขตโดยรอบพังทลาย เกิดกระแสน้ำวนสีดำแสนทรงพลังประหนึ่งหลุมดำกลืนกินบอลพลังเข้าไป
แรงระเบิดไม่ได้เกิดขึ้นเช่นที่หลายคนหวั่นวิตก ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายของพลังที่เริ่มจางหาย
ก้อนพลังนั้นกลืนหายไปในอากาศ ไร้ซึ่งกระแสชีวิต
“นะ… นี่มัน เป็นไปไม่ได้!!!”
ราชาอสูรกิเลนวารีมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยดวงตาเบิกโพลง แววตานั้นเต็มด้วยความเคลือบแคลงอันยากเกินจินตนาการ มันไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็นเลยแม้แต่น้อย
ลูกศรนั่น
มันทำลายเขตพื้นที่เพื่อสร้างหลุมดำขนาดใหญ่สำหรับกลืนกินบอลพลังสีทองงั้นหรือ
เป็นไปได้อย่างไรกัน!!!
อสูรกิเลนวารีตกห้วงประหม่ารุนแรง พายุลูกใหญ่ก่อตัวหมุนวนภายในใจของมัน
ทว่าความตะลึงงันนี้กินเวลาเพียงชั่วครู่
นั่นก็เพราะ…
ลูกธนูที่ยิงเมื่อครู่ยังคงเคลื่อนที่ไปข้างหน้าโดยไม่สั่นไหวต่อแรงต้านของวัตถุซึ่งพุ่งชนไปก่อนหน้า
คลื่นพลังอันน่าเกรงขามอัดแน่นภายใต้ลูกศรที่ส่องประกาย ราชาอสูรกิเลนวารีสัมผัสได้ถึงความตายเบื้องหน้าอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน รูม่านตาของมันหดลงอย่างรวดเร็ว จิตใจสั่นสะท้าน ราวกับบางสิ่งบีบรัดก้อนเนื้อที่