เรียกว่าหัวใจแน่นจนมันหายใจไม่ออก
“ไม่!”
ร่างกายของมันพยายามรีดเค้นพลังลมปราณทั้งหมดออกมา สร้างเกราะป้องกันสีทองโปรงแสงขึ้นด้วยหวังสกัดกั้นการโจมตีจากอีกฝ่าย
นอกจากนี้
มันยังเขวี้ยงสมบัติล้ำค่าชิ้นแล้วชิ้นเล่าเป็นโล่กำบัง
สมบัติเหล่านั้นเปี่ยมไปด้วยพลังทางจิตวิญญาณอันน่าทึ่ง บางสิ่งเหมือนจะเป็นยุทธภัณฑ์วิญญาณระดับ 8 ไม่ก็ระดับ 9 ซึ่งล้วนแต่มีความสามารถในการป้องกันโดยเฉพาะ
อย่างไรก็ตาม…
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
เครื่องกำบังเหล่านั้นไม่อาจต้านทานพลังจากศรดาวตกได้ พวกมันแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ เพียงโดนปลายศร… มันเจาะผ่านทุกสิ่งอย่างแม้แต่ยุทธภัณฑ์วิญญาณอันล้ำค่า
ในที่สุด
ภายใต้สายตาเปี่ยมด้วยความสิ้นหวังของราชาอสูร ศรดาวตกพุ่งตรงสู่ใบหน้าดุร้าย! มันเจาะทะลวงเกราะป้องกันอันทรงพลังทะลุเข้าไปยังหว่างคิ้วของอสูรกิเลนวารีอย่างรุนแรงในทันที!!
…
ราวกับโลกหยุดหมุนไปชั่วครู่
ความเงียบงันกลืนกินพื้นที่โดยรอบในรัศมีแสนกิโลเมตร
ร่างของราชาอสูรกิเลนวารีแข็งค้าง
กลางหว่างคิ้วของมันปักอยู่ด้วยลูกธนูสีเงิน หางยาว ๆ สั่นระริกเล็กน้อย
“นี่ข้า… ยังไม่ตายหรือ?”
มันขบคิดถึงความเป็นไปที่เกิดขึ้นภายใต้มโนสำนึก
หากใครจะรู้ว่าในตอนนั้นเอง
หวือ…
สายลมหนึ่งโบกไหวพัดผ่าน เพียงกะพริบตา ดวงหน้าแห่งอสูรต้องพลันหดเกร็ง
ครั้นเมื่อมันก้มมองลงไปยังเบื้องล่าง ก็พลันเห็นว่าร่างของตนกลายเป็นธุลีเถ้ากระจายไปตามสายลมพัด
ในตอนนี้
ชีวิตข