ท้ายที่สุด เสียงของผู้อำนวยการฟังดูดุดันยิ่งกว่าเก่า
เมื่อได้ยินคำพูดของผู้อำนวยการ นักเรียนมากมายก็ไม่พอใจ
“ถึงตอนนี้เราจะมีพละกำลังน้อย เราก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์นะครับ!”
“เมื่อเผชิญหน้ากับความไม่ยุติธรรม พวกเราก็มีหน้าที่ต้องจัดการ!”
“ใช่แล้ว! มันคือหน้าที่ของเรา!”
นักเรียนตะโกนเถียงคนแล้วคนเล่า
เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของนักเรียนเหล่านี้ ผู้อำนวยการก็รู้สึกสิ้นหวังขึ้นมา
ในตอนนั้นเอง
ชายชราหลังงุ้มคนหนึ่งพลันเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา “ผู้อำนวยการสวี่ ฉันเองก็อยากลงสนามรบไปต่อสู้กับสัตว์อสูรด้วย!”
“ผู้อาวุโสเหลียง มาทำอะไรที่นี่ตอนนี้!”
เมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา ผู้อำนวยการก็อุทานเสียงดังลั่นทันที
ผู้อาวุโสเหลียงคือผู้ที่ไม่มีใครรู้ชื่อเดิมมาก่อน
เขาเคยเป็นผู้ปลุกพลังที่ประจำการที่แนวป้องกันชายฝั่ง แต่หลังจากที่ได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้กับสัตว์อสูร พื้นฐานของเขาก็ได้รับความเสียหายและไม่อาจพัฒนาต่อไปได้อีก เขากระทั่งเสียขาข้างหนึ่งไปตลอดกาล
เพราะเขาเป็นผู้ปลุกพลังขั้นจอมยุทธ์และมีประสบการณ์ต่อสู้มากมาย หลังจากที่ปลดเกษียณออกมาจากกองทัพ ก็มาที่สถาบันอันดับ 1 ของสุดยอดฐานจงไห่และกลายเป็นอาจารย์ที่คอยสอนความรู้และวรยุทธ์ให้กับนักเรียน
ในอดีต ผู้อาวุโสเหลียงจริงจังกับการสอนและเป็นคนเคร่งครัดมาก เขาจึงเป็นที่ไว้วางใจของผู้อำนวยการ
เขาคิดว่าผู้อาวุโสเป็นคนสุขุมมาตลอด แต่
