บทที่ 409 ฝนเลือดตกลงมาจากฟ้า กับ ราชันย์เทพยุทธ์ระดับสูงสุดของเผ่ามนุษย์ตายในการต่อสู้!
หึ่ง!
เมื่อราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางอุทานออกมา คลื่นสั่นสะเทือนก็แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว
ในตอนนั้นเอง
ฉู่โม่วพลันสัมผัสได้ถึงเสียงบางเบาที่ดังขึ้นในหู เสียงนั้นมาจากสายลมที่เป็นเหมือนกับเสียงคำรามของคนสิ้นหวังซึ่งเต็มไปด้วยพลังลึกลับบางอย่าง มันดูจะส่งผลต่ออารมณ์ของผู้คนและทำให้หมองหม่นลงอย่างไม่อาจควบคุมได้
“เป็นยังไงบ้างครับ?”
ฉู่โม่วหันไปมองราชันย์เทพยุทธ์ชิงชาง
แต่อีกฝ่ายก็หันมามองเขาเช่นกัน เมื่อสายตาของทั้งสองประสานกัน พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงความไม่สบายใจในสายตาของอีกฝ่าย
“ดูเหมือนว่ากำลังจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น!”
สีหน้าของฉู่โม่วพลันจริงจังขึ้นมา เขาแพร่กระจายพลังจิตออกไปพร้อมทั้งใช้ความสามารถในการรับรู้ห้วงมิติไปจนถึงขีดสุด
จนกระทั่งเขาสังเกตเห็นว่าคลื่นสั่นสะเทือนล่องหนนี้ออกมาจากชายฝั่งที่อยู่ไกลออกไปอย่างถึงที่สุดและมาถึงที่นี่อย่างรวดเร็ว ก่อนจะแพร่กระจายไปทั่วทั้งโลกด้วยความเร็วอันน่าสะพรึงกลัว
ขณะที่คลื่นสั่นสะเทือนแพร่กระจายออกไปกว้างขึ้นและกว้างขึ้น เสียงก็ดังขึ้นและดังขึ้น ความสิ้นหวังและไร้ซึ่งหนทางข้างในหนักหน่วงยิ่งขึ้น
ตูม!
ทันใดนั้น
ท้องฟ้าและผืนดินเต็มไปด้วยก้อนเมฆและสายลม ก้อนเมฆสีดำขนาดใหญ่แพร่กระจายออกมาอย่างรวดเร็ว จนก่อเกิดเป็นกลุ่มเมฆสีดำที่ประกอบไปด้วยสายฟ้าสีม่วงนับไม
