่ถ้วน มันส่งเสียงสั่นสะเทือนออกมาและแพร่กระจายไปทั่วทุกซอกมุมของผืนฟ้า
หมู่เมฆสีดำลดลงต่ำบนตัวเมืองเพื่อทำลายล้าง
ท้องฟ้าและผืนดินมืดมัวอย่างถึงที่สุด เว้นก็แต่แสงที่มาจากสายฟ้าทั้งหลาย พื้นดินเป็นสีดำสนิทจนทำให้ผู้คนรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่น่าอึดอัดอย่างถึงที่สุด
“เกิดอะไรขึ้น?!”
“ทำไมถึงรู้สึกเศร้าแบบอธิบายไม่ได้ล่ะ?”
“คลื่นล่องหนนั่นมาจากไหนกัน?”
“ทำไมจู่ ๆ ถึงมีภาพแบบนี้ขึ้นมาระหว่างสวรรค์และโลกล่ะ? เกิดอะไรขึ้น?”
“เสียงคำรามและสิ้นหวังในหูฉันคืออะไรกัน? หรือว่าจะมีผู้ปลุกพลังไร้เทียมทานโจมตีพวกเราอยู่?!”
ข้างในฐาน
ผู้ปลุกพลังและผู้คนธรรมดานับไม่ถ้วนก็ได้รับผลกระทบด้วยเช่นกัน อารมณ์ความรู้สึกนี้ทำให้พวกเขาหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความเศร้าโศก แต่สีหน้าของพวกเขาต่างก็ตกตะลึงและหวาดผวาอย่างถึงที่สุด
อย่างไรแล้ว
การเปลี่ยนแปลงกะทันหันและความสามารถล่องหนที่ส่งผลต่ออารมณ์ของพวกเขาก็แปลกเกินไป!
ตูม! ตูม! ตูม!
เสียงสายฟ้าฟาดดังขึ้นเรื่อย ๆ แสงสายฟ้านับไม่ถ้วนส่องสว่างอย่างหนาแน่นราวกับว่ามีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวอยู่ในหมู่เมฆ ท้องฟ้ามืดมัวมากขึ้นและมากขึ้น บรรยากาศโดยรอบหนาแน่นและหนักอึ้งยิ่งขึ้น แม้แต่อากาศหนาแน่นจนยากที่จะหายใจ
ครืน!
ทันใดนั้น
สายฝนแสนหนักหน่วงเทลงมา ประกอบด้วยสายฟ้าที่ประสานกับลมพายุโหมกระหน่ำ
เมื่อฝนนี้ปรากฏขึ้น สีหน้าของฉู่โม่ว ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชาง และผู้ปลุกพลังนับไม่ถ้
