หาใช่เพียงความได้เปรียบทางภูมิศาสตร์เท่านั้น แต่เป็นเพราะความหวงแหนในบ้านเกิดเมืองนอนด้วย!”
“มันเป็นสำนึกซึ่งสถิตในร่างกายและจิตวิญญาณ ล้ำค่าเกินกว่าจะอยู่ได้โดยปราศจากมันอย่างยิ่ง!”
น้ำเสียงของเขาล้ำลึกด้วยอารมณ์
ฉู่โม่วฟังพลางตกตะกอนความคิด
ในชีวิตก่อน ชายหนุ่มพยายามดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดในเหตุการณ์วันสิ้นโลก เพื่อต่อลมหายใจอันอ่อนแอ ผู้คนต่างริษยาและเห็นแก่ตัว ซึ่งในท้ายที่สุด ความหวังที่จะสร้างอารยธรรมมนุษย์ขึ้นมาใหม่ก็ยิ่งเลือนรางลงทุกที และนั่นก็เป็นเพราะสำนึกรักในมาตุภูมิและความสามัคคีล้วนปลาสนาการสิ้น
แต่ที่นี่ ในตอนนี้
มนุษยชาติยังคงดำรงอยู่และแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
ชายทั้งสองเปี่ยมด้วยความคิดอัดล้นในห้วงจิต หากพวกเขาเลือกที่จะไม่พูดออกมาและมองลงไปอย่างเงียบเชียบ
ทันใดนั้น
จู่ ๆ ฉู่โม่วพลันเกิดอาการใจสั่น ประหนึ่งวิบัติภัยได้ก่อกำเนิดขึ้น สติของเขาเลือนรางและเริ่มมึนงง แม้แต่อารมณ์ก็มืดหม่น มีเพียงความหดหู่
ขณะเดียวกันนั้นเอง
ใบหน้าของราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางพลันซีดเผือด เขาใช้ฝ่ามือกุมหัวใจของตนแน่น
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น!?”
ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางร้องขึ้นโดยไม่รู้ตัว ความตื่นตระหนกปกคลุมทั้งดวงหน้าซีดเซียว
…
