บทที่ 405 ความลับเมื่อพันปีที่แล้ว และ เรื่องใหญ่!
มองมหาราชันย์เทพยุทธ์ทั้งสามจากไป จนกระทั่งพวกเขาหายวับไปในอากาศ ทุก ๆ คนต่างก็วางแผนที่จะแยกย้ายกันไป เนื่องจากแต่ละคนก็ยังคงมีงานที่ต้องทำกันอีกล้นมือ
ทว่าตอนนั้นเอง
ฉู่โม่วก็รีบอ้าปากหยุดราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางไว้ก่อน
“ท่านเจ้าวิหารครับ ผมอยากจะขอคุยเกี่ยวกับเรื่องอะไรด้วยนิดหน่อย พอจะสะดวกไหมครับ?”
เขากล่าวถาม
ได้ยินเช่นนั้น ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางก็ไม่ได้แสดงท่าทีประหลาดใจอะไรออกมา เขาดูเหมือนจะคาดหวังไว้อยู่แล้วว่าฉู่โม่วจะต้องหยุดเขา ดังนั้นจึงพูดตอบกลับไป “เช่นนั้นก็ไปที่โถงหลักของวิหารราชันย์เทพยุทธ์เถิด”
ชายหนุ่มพยักหน้า
ทั้งสองบินตรงไปยังวิหารราชันย์เทพยุทธ์พร้อมกัน
การกระทำนั้นทำให้เหล่าราชันย์เทพยุทธ์คนอื่น ๆ แอบประหลาดใจนิดหน่อย ทว่าเมื่อพวกเขาเห็นว่าฉู่โม่วดูอยากจะคุยเป็นการส่วนตัวกับราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางเสียมากกว่า พวกเขาจึงไม่ได้ตามไป และแยกย้ายกลับไปทำงานที่ตนเองคั่งค้างไว้แทน
…
ภายในวิหารราชันย์เทพยุทธ์
ฉู่โม่วและราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางนั่งขัดสมาธิอยู่ตรงหน้าโต๊ะขนาดเล็กและเผชิญหน้ากันเอง ปล่อยให้กลิ่นอายของไม้จันทน์ที่ถูกเผาไหม้อบอวลทำให้บรรยากาศเงียบสงบ
ข้ารับใช้เข้ามาเสิร์ฟชาให้ทั้งสองก่อนจะออกไปโดยไม่ได้พูดอะไร
“ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ คุณอยากจะถามฉันเรื่องลัทธิเพลิงโลกาสินะ?”
ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางถามด้วยน้ำเส