์ทีละคน ๆ มุ่งหน้าตรงไปยังวิหารราชันย์เทพยุทธ์
…
วิหารราชันย์เทพยุทธ์ ภายในจารึกหลอมวิญญาณ
ฉู่โม่วยังคงดูดกลืนอณูแห่งชีวิตอย่างบ้าคลั่งอยู่
เพียงไม่นาน หินปฐมกาลระดับสูงกว่า 3 พันล้านก้อนก็ถูกดูดกลืนไปจนหมด โชคยังดีที่เขามีเลือดสัตว์อสูรเก็บไว้อีกร่วมแสนขวด ในตอนนี้ เขานำพวกมันมาใช้ครึ่งหนึ่งเพื่อสร้างทะเลเลือด จากนั้นก็ใช้พลังกายของเขาทั้งหมดในการดูดซึมเลือดเหล่านั้นที่ซึ่งอุดมด้วยอณูแห่งชีวิตเข้ามาในร่างกาย
ครืน!
ในขณะที่ฉู่โม่วกำลังจะเริ่มดูดกลืนอณูแห่งชีวิตที่อยู่ในเลือดอสูรนั้นเอง เขาก็รู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนรุนแรงมาจากร่างของตนเอง
เมื่อมองเข้าไปภายในร่างของตน เขาก็เห็นได้อย่างชัดเจน
เซลล์ทุกเซลล์ภายในร่างของเขากำลังสั่นอย่างรุนแรง และเริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงเข้าสู่หัวใจ เริ่มจากจุดเล็ก ๆ ขยายเป็นบริเวณและลามไปเป็นอวัยวะก่อนจะลามไปยังแขน ขา กระดูก ในที่สุดก็ครอบคลุมไปทั่วทั้งร่างกาย ทำให้มันเกิดการเปลี่ยนแปลงไปพร้อม ๆ กัน
ซุ่ม!
ซุ่ม!
ซุ่ม!
การเปลี่ยนแปลงนี้ค่อย ๆ เข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ สังเกตได้จากที่ทั่วทั้งร่างของเขาส่งเสียงอื้ออึงออกมา ซึ่งเสียงเหล่านี้ก็ค่อย ๆ ดังถี่ขึ้นด้วยเมื่อเวลาผ่านไป
ในที่สุด…
ควบคู่ด้วยเสียง ‘เปรี๊ยะ’ ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างในร่างกายได้แตกออก ความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยคำพูดก็หลั่งไหลออกมา บางสิ่งบางอย่างถือกำเนิดขึ้นจากส่วนที่ลึกสุดของจิตใจของ
