งที่เขาต่อยออกไปจะเกิดเสียงดังสนั่นเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งพื้นที่หลายหมื่นกิโลเมตร
ภายใต้การโจมตีอย่างต่อเนื่องของฉู่โม่ว พื้นที่โดยรอบอาบไปด้วยเลือด และแม้แต่อวัยวะภายในของราชาอสูรก็แหลกสลายจนไม่เหลือจุดที่ยังเชื่อมต่อกันอยู่ให้เห็นแม้แต่น้อย
“ตายซะ!”
ฉู่โม่วคำรามลั่นและปล่อยหมัดออกไปเต็มแรงอีกครั้ง
เมื่อกำปั้นพุ่งลงไป เสียง ‘กร๊อบ’ ก็ดังขึ้นและกระดูกของราชาอสูรจระเข้ยักษ์ก็แตกกระจายออกตรงหน้า
เสียงนั้นดังสนั่นราวกับสายฟ้าฟาดและแพร่กระจายไปทั่วทั้งฐาน
ผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์ทุกคนและแม้แต่สัตว์อสูรที่ได้ยินเสียงนี้ต่างก็สูดหายใจความตกตะลึง
“นี่…”
“ราชาอสูรที่ทรงพลังและไร้เทียมทานตัวนั้นถูกราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ทำลายกระดูกสันหลังเหรอ?”
“น่ากลัว น่ากลัวจริง ๆ!”
“ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ทรงพลังเกินไปแล้ว!”
สายตานับไม่ถ้วนจับจ้องไปยังร่างขนาดมหึมาที่ร่วงลงบนเศษฝุ่นด้วยสีหน้าตะลึงงัน
นั่นคือราชาอสูร!
สิ่งมีชีวิตอันน่าสะพรึงกลัวที่ก้าวข้ามขั้นราชันย์เทพยุทธ์ระดับสูงสุดและปกครองสัตว์อสูรกว่าหลายร้อยล้านชีวิต
แต่ตอนนี้ ในสายตาของทุกคน มันถูกราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์โจมตีครั้งแล้วครั้งเล่าจนร่างกายบิดเบี้ยวและได้แต่ร้องขอชีวิต
ผู้คนนับไม่ถ้วนพูดอะไรไม่ออก
โลกทั่วทั้งใบเงียบสงัดลงในทันใด
แต่
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร อาจจะแค่ครู่เดียวหรืออาจเป็นเวลานาน ในโลกอันเงียบสงัด เสียงหนึ่งก็ดั
