บทที่ 397 ดึงเอาพรสวรรค์ทั้งหมดออกมา… เดิมพันด้วยทุกสิ่งที่มี!
ตู้ม!
คลื่นกระบี่สีดำยาวหลายร้อยเมตรพุ่งกระแทกกับเสาสายฟ้าของราชาอสูรท่ามกลางการจับจ้องของทุกคน จนปะทุระเบิดออกมาอย่างรุนแรงในทันใด
แรงระเบิดขึ้นสู่ท้องฟ้า ภายใต้ระดับความสูงหนึ่งหมื่นกิโลเมตร บริเวณทั้งหมดถูกพังทลายลงในพริบตา มิติปั่นป่วนจนสสารมืดไหลออกมาเป็นสายธาร และก่อตัวเป็นตาพายุแผ่กระจายไปรอบ ๆ ด้วยกลิ่นอายที่น่าพรั่นพรึง ทำให้ผู้คนต่างหวาดผวาใจสั่นไปตาม ๆ กัน
พายุห้วงมิติเช่นนี้ แม้จะเป็นร่างกายของราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวมายืนอยู่บริเวณใกล้ ๆ ก็ยังต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือถูกหั่นร่างเป็นชิ้น ๆ ในเพียงชั่วอึดใจเดียว
ไม่เพียงเท่านั้น
ยังมีคลื่นกระแทกที่เกิดจากการระเบิด ซึ่งสามารถบดขยี้พวกเขาให้ละลายได้อย่างรวดเร็วราวกับน้ำแข็งหิมะ
แต่ทั้งหมดนี้เป็นเพียงคลื่นกระแทกของการปะทะระหว่างทั้งสองเท่านั้น
มันเทียบไม่ได้กับใจกลางการต่อสู้ ณ ขณะนี้
เสาสายฟ้าขนาดใหญ่ทะลวงคลื่นกระบี่ของฉู่โม่วด้วยพลังที่ยังล้นเหลือมหาศาล และตรงดิ่งไปยังร่างของฉู่โม่ว
“หายตัว!”
ฉู่โม่วหลบฉากออกจากจุดเดิม เพื่อหลีกเลี่ยงเสาสายฟ้าที่อันตราย
ก่อนจะลอบมาปรากฏด้านหน้าของสัตว์อสูรจระเข้ยักษ์บรรพกาล แล้วพลิกกระบี่ยาวฟันลงมา
ตู้ม!
กระบี่ดาราทมิฬพลันหยุดนิ่งลงบนศีรษะของราชาอสูร แต่ไม่อาจสร้างบาดแผลใด ๆ ให้กับฝ่ายตรงข้ามได้
ทันใดนั้น
แรงสะท้อนกลับครั้ง
