ใหญ่พลันระเบิดออกมา ทำให้ทั่วร่างของฉู่โม่วสั่นสะท้าน จนแทบไม่สามารถกุมกระบี่ในมือไว้ได้ ก่อนจะถูกผลักกระเด็นออกไป
“เป็นพลังป้องกันที่แข็งแกร่งอะไรอย่างนี้!”
ฉู่โม่วตกตะลึง
ด้วยขุมกำลังของเขาตอนนี้ อาวุธที่ใช้เป็นถึงกระบี่ดาราทมิฬ ยุทธภัณฑ์วิญญาณระดับ 9 ด้านพรสวรรค์ในการใช้กระบี่ก็มาถึงระดับตะวัน มิหนำซ้ำ หลังจากกำหนดเส้นทางใหม่เป็นกระบี่เฉือนใจ จนรู้แจ้งวิถีแห่งกระบี่ถึง 30% และยังสำเร็จวิชากระตุ้นปราณกระบี่ ทำให้ปัจจุบันปราณกระบี่ของเขามาถึงจุดที่เฉียบคมน่ากลัวมาก
แต่ในขณะนี้
กลับไม่สามารถทำร้ายสัตว์อสูรจระเข้ยักษ์ให้บาดเจ็บได้แม้แต่น้อย มันน่าเหลือเชื่อมาก!
“เจ้ามนุษย์ตัวจ้อย ข้าผู้นี้มาถึงจุดสูงสุดของการวิวัฒนาการแล้ว!!”
“อีกทั้งยังเริ่มมีกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์บนร่างกาย นั่นหมายความว่าข้านำหน้าไปอีกขั้นแล้ว เป็นไปไม่ได้เลยที่เจ้าจะเอาชนะข้าได้!”
ราชาอสูรหัวเราะอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะเอ่ยว่า “ตายไปซะ!”
เมื่อสิ้นสุดเสียง
ร่างยักษ์พลันกระทืบเท้าอย่างทรงพลัง จนบังเกิดระเบิดสายฟ้าอย่างต่อเนื่อง และผลักดันกลิ่นอายที่รุนแรงออกมา
ช่วงเวลาต่อมา
ฉู่โม่วรู้สึกว่าทั่วร่างกำลังถูกฉุดรั้งด้วยอะไรบางอย่างที่มองไม่เห็น ราวกับตกอยู่ในบ่อโคลนตม ห้วงมิติโดยรอบนั้นดูพร่างพราวมากขึ้น และขัดขืนการกระทำอย่างช้า ๆ
“นี่คือ…แรงโน้มถ่วงงั้นเหรอ?”
ชายหนุ่มทำสีหน้าเคร่งขรึม
ในเวลานี้ จระเข้ยักษ์บรรพกาลพุ่งเข้าม