าเหยียบร่างฉู่โม่วด้วยเท้าอันทรงพลัง
เท้านี้มีขนาดเพียงไม่กี่ร้อยเมตร แต่เมื่อตระหง่านอยู่เหนือศีรษะของฉู่โม่ว และถูกแรงกดดันบดทับไว้ มันทำให้ชายหนุ่มรู้สึกราวกับว่าท้องฟ้าทั้งหมดกำลังพังทลายลง และความหนักอึ้งมหาศาลกดลงมาบนร่างเขา ทำให้กระดูกลั่นดังกร๊อบ แทบจะพังทลายลง
“แกนี่น่ารำคาญชะมัด…ถอยไป!”
ฉู่โม่วกัดฟัน พร้อมโคจรพลังจนปั่นป่วนไปทั้งร่าง ด้วยพลังปราณ เลือดและอณูแห่งชีวิตสุดแสนจะบ้าคลั่ง ในที่สุดเท้านั้นก็ชะงักลงเล็กน้อย
เมื่อฉู่โม่วเห็นช่องว่างเช่นนั้น ก็หายตัวออกมาอย่างไม่ลังเล
ตู้ม!
ราชาอสูรเหยียบลงจุดที่ฉู่โม่วยืนอยู่เมื่อครู่ จนห้วงมิติพังทลายลงทันที คลื่นกระแทกนั้นระเบิดออกไปหลายพันกิโลเมตร
“พรสวรรค์ห้วงมิติงั้นเหรอ?”
ราชาอสูรมีสีหน้าผงะ มันมองไปที่ฉู่โม่วด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
เพราะตั้งแต่มันขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งเหล่าสัตว์อสูร มันก็ได้มีชีวิตอยู่มายาวนานตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม ได้เห็นสัตว์อสูรมากมายที่มีพรสวรรค์ห้วงมิติ ดังนั้นมันจึงไม่สนใจมากนัก
“แม้เจ้าจะมีพรสวรรค์ห้วงมิติ แต่ชะตากรรมของเจ้าก็ถึงคราวต้องพบกับทางตัน มันจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงได้!”
ราชาอสูรคำราม
นี่ไม่ใช่เรื่องโป้ปด
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาของสัตว์อสูรจระเข้ยักษ์ มันเคยมีความขัดแย้งกับสัตว์อสูรบางตัวที่มีพรสวรรค์ห้วงมิติ แต่ก็ไม่เคยมีสักรายที่รอดจากเงื้อมมือของมันไปได้ ทั้งหมดถูกสังหาร
และในขณะนี้
โดยไม่รีรออ