ดให้เข้าใจง่าย ๆ ก็คือเป็นโลกแห่งศาสตราและเวทมนตร์
สำหรับบันทึกอีกสองเล่มที่เหลือ เล่มหนึ่งเป็นบันทึกเรื่องราวของที่นี่
ในยุคสมัยหนึ่ง ที่แห่งนี้ถูกจัดให้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ไว้สำหรับบ่มเพาะพลังของพระเจ้าทั้งหลาย
ห้องโถงด้านนอกเป็นโบสถ์ของพระเจ้า
ทุก ๆ ปีจะมีผู้ศรัทธาจำนวนมากมาบูชาและขอพรจากพระเจ้า
สำหรับห้องโถงที่ฉู่โม่วยืนอยู่ในขณะนี้ เรียกว่า ‘เส้นทางสู่ดินแดนแห่งพระเจ้า’
ในบันทึกเล่าไว้ว่า ตราบใดที่ผู้ศรัทธามีความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแท้จริงต่อพระเจ้า พวกเขาก็จะได้รับการยอมรับจากเหล่าทวยเทพ และถูกคัดเลือกให้เข้าสู่ดินแดนแห่งพระเจ้าโดยผ่านทางห้องโถงแห่งนี้
นับจากนั้นไป บ้านเกิดเมืองนอนของพวกเขาก็จะได้รับการดูแลให้สงบสุขตลอดนิรันดร์กาล
เมื่อเห็นประโยคนี้ ฉู่โม่วก็อดไม่ได้ที่จะเม้มริมฝีปาก และรู้สึกไม่พอใจขึ้นมา
ผู้ปลุกพลังสามารถดูดซับอณูแห่งชีวิตและพยายามก้าวข้ามตัวเอง
และทุกครั้งที่ทำสำเร็จ พลังของพวกเขาจะเพิ่มระดับ พร้อมทั้งอายุขัยเช่นกัน
อย่างเช่นราชันย์ยุทธ์หรือราชันย์เทพยุทธ์ พวกเขามีอายุขัยยาวนานเป็นพัน ๆ ปี
บางทีสำหรับคนธรรมดา แค่พันปีนั้นก็ถือว่าเป็นอมตะแล้ว แต่แท้จริงนั้นมันยังห่างไกลจากการเป็นอมตะอยู่มากโข
สิ่งที่เรียกว่าพระเจ้าเหล่านี้ ในสายตาของฉู่โม่ว ก็เป็นเพียงแค่ผู้ปลุกพลังที่มีพรสวรรค์ควบคุมธาตุต่าง ๆ เช่น สายฟ้า ไฟ ลม และพลังอื่น ๆ ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่านั้นเลย
