เมื่ออ่านบันทึกไปเรื่อย ๆ ความคิดของเขาก็ยิ่งได้รับการยืนยันที่ชัดเจน
“เหล่าเด็ก ๆ ที่ถูกเลือก พวกเขาต่างก็มีพรสวรรค์อันไร้ขีดจำกัดหรือมีบางอย่างในตัวที่ต้องตา สิ่งเหล่านี้มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่มองออก”
“เมื่อมีเด็กที่มากพรสวรรค์ปรากฏตัว ก็จะมีทูตสวรรค์ที่ส่งเพื่อมารับเขาเข้าสู่อาณาจักรของพระเจ้า ซึ่งพวกเขามักจะกลับมาถิ่นกำเนิดในอีกหลายทศวรรษต่อมาด้วยสถานะผู้รับใช้ของพระเจ้า พร้อมกับพลังพิเศษและอายุขัยที่ไม่มีที่สิ้นสุด…”
“สำหรับบางคนที่พรสวรรค์ไม่โดดเด่นมาก หรือไม่ถูกยอมรับเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้า พวกเขาก็ถูกกัดกร่อนโดยด้านมืด จนเติบโตกลายเป็นพระเจ้าชั่วร้ายในโลกแห่งนี้ และแพร่กระจายภัยพิบัติหรือสร้างความเดือดร้อน แต่สุดท้ายแล้ว พวกเขาก็จะถูกเพ่งเล็งโดยเหล่าทวยเทพ หากปรากฏตัวขึ้นเมื่อใดก็จะถูกเหล่าอัศวินเกราะทองกำจัดทันที!”
“บางทีการที่เทพผู้ชั่วร้ายปรากฏตัวขึ้นหลายต่อหลายครั้ง ก็ทำให้เหล่าทวยเทพผิดหวัง จนพวกเขาไม่ชอบสถานที่นี้อีกต่อไป จึงเพิกเฉยละทิ้งไม่นำพาปาฏิหาริย์มาเกิดในสถานที่แห่งนี้อีกเลย”
“ผู้คนที่โกรธแค้นต่างเทความโกรธทั้งหมดไปลงกับเทพผู้ชั่วร้าย ทุกครั้งที่ปรากฏตัว ก็จะถูกจับมัดกับเสาแล้วเผาจนตาย… โดยผู้คนหวังว่าจะใช้สิ่งนี้เพื่อขอรับการให้อภัยโทษจากพระเจ้า”
“แต่ความรักและการเหลียวแลของเหล่าทวยเทพ ไม่เคยปรากฏอีกเลยบนดินแดนนี้ ทำให้สถานที่แห่งนี้จึงกลายเป็นสถานที่ที่ถ
