ยู่ใจกลางท้องทะเลได้!”
“ทุก ๆ ครั้งที่ฉันมายังเขตแดนลับแห่งนี้… ฉันถูกกันจากประตูทางเข้าที่อยู่ก้นทะเลจนไม่สามารถเข้าไปได้… ดังนั้นครั้งนี้ ฉันคงต้องหวังพึ่งคุณ”
ได้ยินเช่นนั้นแล้ว
ฉู่โม่วก็พยักหน้าและพูด “ไม่ต้องห่วงครับ ไว้ใจผมได้เลย!”
“เยี่ยมไปเลย!”
ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งพยักหน้าช้า ๆ จากนั้นก็ละสายตาไปมองยังเกลียวคลื่นน้ำวนตรงหน้าแทน “ไปกันเถอะ เข้าไปในเสาวารี… แต่ต้องระวังตัวไว้ด้วยนะ พลังคลื่นของเสาวารีนี้แข็งแกร่งและทรงพลังมาก ๆ หากไม่สามารถฝ่าเข้าไปได้จริง ๆ ให้ส่งข้อความมาหาฉัน จำไว้ว่าอย่าเสี่ยงกับอะไรที่ไม่จำเป็นในตอนนี้ หลีกเลี่ยงการบาดเจ็บให้ได้มากที่สุด!”
“เข้าใจแล้วครับ!”
ฉู่โม่วพยักหน้าและตอบรับด้วยน้ำเสียงจริงจัง
เสาวารีนี้สามารถบดขยี้ได้แม้กระทั่งสัตว์อสูรระดับ 8 ซึ่งเทียบเท่าได้กับขั้นราชันย์เทพยุทธ์ ดังนั้นจึงสามารถพูดได้เต็มปากว่าพลังของมันไม่ธรรมดา และเป็นเรื่องธรรมดาที่ฉู่โม่วก็ไม่คิดจะเอาตนเองไปเสี่ยงกับมันเหมือนกัน
เมื่อพร้อมแล้ว
ทั้งสองก็บินตรงเข้าไปหาพายุยักษ์ในรูปทรงเสาตรงหน้า
แต่ก่อนที่จะเข้าใกล้ที่ซึ่งยังเหลือระยะอีกกว่าร้อยกิโลเมตร ฉู่โม่วก็รู้สึกได้ถึงแรงดูดอันมหาศาลที่พยายามดึงเขาเข้าไปยังเกลียวคลื่นนี้ ไม่ว่าเขาจะพยายามเบนออกสักแค่ไหนก็ตาม
เพียงครู่เดียวที่เขาเผลอพลาดท่าให้กับพลังของแรงดูดนี้ ด้วยแรงลมที่หมุนรุนแรง ร่างของเขาก็แทบจะเสียการ
