บทที่ 323 ศรดาวตก กับการออกเดินทาง!
ภายในห้องใต้หลังคา ณ ที่พักของราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็ง
บนโต๊ะนั้น มีธนูขนาดใหญ่วางอยู่
ชายหนุ่มยื่นมือซ้ายออกไป ก่อนจะค่อย ๆ หยิบมันขึ้นมาดู ในคราแรกที่ได้สัมผัสเข้ากับสิ่งนี้ เสมือนว่ามือของเขากำลังเป็นฝ่ายถูกดึงลงไปเบื้องล่างเสียเองทั้งที่เพียงหยิบธนูขึ้นมาเท่านั้น ก็รู้สึกเหมือนว่ากำลังพยายามยกภูเขาขึ้นมา ซึ่งค่อนข้างหนักกว่าที่ตาเห็นอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว!
“น้ำหนักไม่เลวเลยนี่!”
ฉู่โม่วประหลาดใจอยู่ลึก ๆ
แต่พอคิดว่าสิ่งนี้ไม่ใช่ของธรรมดา ความรู้สึกเช่นนี้ก็ไม่ได้แปลกอะไร
ยังไงเสีย ธนูคันนี้ก็เป็นผลจากการใช้ผลึกทองพิสุทธิ์หมื่นดารามหาศาลในการหลอมขึ้นมา แล้วยิ่งผลึกทองพิสุทธิ์หมื่นดาราเป็นสิ่งที่หาได้ยากอยู่แล้ว ด้วยแกนกลางที่เป็นดวงดาวคริสตัล หากน้ำหนักของสิ่งที่สร้างขึ้นมาจะหนักก็ไม่ใช่เรื่องผิดแปลกอะไร
เมื่อถือธนูไว้ในมือ
ชายหนุ่มค่อย ๆ พิถีพิถันชื่นชมรูปร่างของธนูนี้อย่างใจเย็น
ด้วยความที่ตัวธนูนั้นใสประดุจแท่งแก้ว แต่ก็มีประกายดาวระยิบระยับอยู่ภายในราวกับเป็นห้วงจักรวาลอันกว้างใหญ่ ไม่เพียงเท่านั้นมันยังประดับประดาไปด้วยลวดลายที่ซับซ้อน ตัดกับผิวด้านนอกที่มีลวดลายงดงามถูกสลักนูนสูงเอาไว้ ไม่ว่าจะมองยังไง สิ่งนี้ก็งดงามเหนือคำบรรยาย
ยิ่งฉู่โม่วได้เชยชมมันมากขนาดไหน เขาก็ยิ่งรู้สึกจรรโลงใจมากขึ้นเท่านั้น เขาอดไม่ได้ที่จะถือคันธนูนี้ไว้
