และไม่คิดที่จะรีบวางมันลงนัก แต่ในท้ายสุด เขาก็ค่อย ๆ วางมันลงไปช้า ๆ
กึก กึก!
มันเป็นเพียงไม่ถึงวินาทีเท่านั้นหลังจากที่เขาเตรียมจะวางธนูกลับลงไปที่เดิม เสียงสั่นเบา ๆ ก็ดังอยู่ภายในตัวคันธนูที่เป็นคริสตัลใส และมันยังคงเป็นเช่นนี้อยู่ต่อไปอีกพักใหญ่ ๆ
ในขณะเดียวกัน
แสงดาวน้อย ๆ ก็เริ่มเปล่งประกายออกมา ทำให้ทั่วทั้งห้องใต้หลังคานี้สว่างไสวขึ้นมาโดยพลัน และถูกเติมเต็มด้วยแสงดวงดาวมากมายนับไม่ถ้วน
มันยังไม่จบ
มิติรอบ ๆ ตัวเขาเริ่มบิดเบี้ยวและแตกเป็นเสี่ยง ๆ ก่อนจะถูกคันธนูคริสตัลนี้ดูดเข้าไปจนหมด และแทนที่ด้วยมิติสีดำสนิทที่แผ่กระจายเสมือนผืนฟ้าออกมา ซึ่งด้วยการมาของมิติมืดดำนี้ มันก็ทำให้ทั่วทั้งห้องมีอุณหภูมิลดลงไปเป็นอย่างมากด้วย
มิติที่ปั่นป่วนนี้ มีความเย็นระดับที่ต่อให้เป็นราชันย์เทพยุทธ์ก็ยังต้องได้รับบาดเจ็บกันบ้างยามที่ต้องอยู่ภายในนี้ ซึ่งแม้แต่ฉู่โม่วก็ยังตระหนักได้ว่า ผิวกายของเขากำลังถูกความเย็นกัด ความเย็นที่มีสภาพเหมือนเข็มขนาดเล็ก
แต่เมื่อมองให้ดี
เขาก็พบว่า มิติปั่นป่วนนี้ไม่มีผลอะไรกับธนูยาวที่อยู่บนโต๊ะทั้งนั้น พวกมันถูกกันออกจนแม้แต่บนผิวคริสตัลของธนูก็ไม่มีร่องรอยขีดข่วน
เห็นเช่นนั้น ฉู่โม่วก็อดตะขิดตะขวงใจไม่ได้ เขายกมือข้างที่ถือธนูขึ้น และเล็งออกไปยังฟากฟ้าไกล ง้างสายธนูออกมาครึ่งหนึ่ง จากนั้นก็ปลดปล่อยพลังจิตวิญญาณออกมา ทันใดนั้น พลังจิตวิญญาณที่ไม่สามารถมองเ