หมดถูกสะกดข่มจนหายใจแทบไม่ออก
“นี่คือความแข็งแกร่งของราชันย์เทพยุทธ์สูงสุดงั้นเหรอ”
“เห็นได้ชัดว่ามีเพียงเส้นบาง ๆ กั้นระหว่างเขากับราชันย์เทพยุทธ์ระดับเก้าดาวธรรมดา แต่เหตุใดจึงรู้สึกถึงการกดขี่ที่น่ากลัวเช่นนี้!”
ฉู่โม่วยังตัวสั่นไม่หยุด
สายตาของราชันย์เทพยุทธ์ชิงหงที่มองมายังเขาก่อนหน้านี้ ทำเอาเกือบจมดิ่งติดอยู่ในภวังค์นั้นจนไม่สามารถออกมาได้ทัน แม้ขั้นพลังของเขาจะเป็นเพียงราชันย์ยุทธ์ แต่ความแข็งแกร่งก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 8 ดาว หรือแม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวก็สู้ได้อย่างสูสี
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับราชันย์เทพยุทธ์ชิงหง เขากลับไม่สามารถที่จะคิดต่อต้านได้เลย มันเป็นความแตกต่างที่ไม่อาจหยั่งถึง ราวกับมดและยักษ์
ฉู่โม่วไม่สงสัยเลย
หากราชันย์เทพยุทธ์ชิงหงคิดโจมตีเขา เกรงว่าจะไร้หนทางต่อต้านและถูกสังหารลงในทันที!
ไม่มีความเป็นไปได้ที่จะหลบรอดเลย!
“ที่รัก…”
เฉินซีเวยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ สัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่แปรปรวนของฉู่โม่วในทันที จึงอดไม่ได้ที่จะกังวลและถามด้วยเสียงแผ่วเบา
“ฉันดีขึ้นแล้ว …เรากลับกันเถอะ”
ฉู่โม่วกุมมือภรรยา และบอกเธอว่าไม่ต้องเป็นห่วง
เฉินซีเวยจึงผ่อนคลายลง
ในเวลาต่อมา
ฉู่โม่วไปกล่าวอำลาเหล่าราชันย์เทพยุทธ์ท่านอื่น ก่อนจะออกจากงานประลองทันที
…
ณ สุดยอดฐานจงไห่ ย่านรุ่งอรุณ
ภายในคฤหาสน์
หลี่โย่วเวยนั่งนิ่งอย่างเงียบ ๆ ในห้อง ขณะที่ฉู่โม่วก็กำลังนั่งอยู