่พร้อมกับถือตำราหยกไว้ในมือ ซึ่งเป็นเล่มเดียวกับที่ราชันย์เทพยุทธ์ชิงหงมอบไว้ให้หลี่โย่วเวยนั่นเอง
หลังจากกลับมาที่คฤหาสน์ หลี่โย่วเวยไม่กล้าฝึกฝนมันด้วยตัวเอง เธอจึงมาขอคำปรึกษาจากอาจารย์ดู
“หงส์เพลิงจำแลงกาย!”
นี่คือชื่อของทักษะตำรานี้
หลังจากฉู่โม่วตรวจสอบอย่างรอบคอบ ก็พบว่าวิธีฝึกฝนนั้นลึกล้ำมาก มันเป็นการดึงเอาไอพลังแห่งสวรรค์และโลกมาใช้ให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด ซึ่งหลักการแตกต่างจากวิธีฝึกฝนในปัจจุบันเล็กน้อย โดยปรากฏร่องรอยของความเก่าแก่โบราณที่แผ่ออกมาจาง ๆ
ตามการอนุมานของฉู่โม่ว
ตำราหยกเล่มนี้ ราชันย์เทพยุทธ์ชิงหงคงจะได้รับจากเขตแดนลับสวรรค์สักแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นวิธีฝึกฝนของเผ่าพันธุ์มนุษย์โบราณ
แต่ทว่า พลังของทักษะนี้ค่อนข้างน่าประทับใจ
หากสามารถฝึกฝนจนสำเร็จได้ ก็เพียงพอแล้วสำหรับผู้ปลุกพลังที่จะจำแลงร่างให้กลายเป็นหงส์เพลิง ซึ่งค่อนข้างน่าประทับใจทีเดียว
หลังจากตรวจสอบคร่าว ๆ ฉู่โม่วก็ส่งต่อตำราหยกเล่มนี้ให้หลี่โย่วเวยและพูดว่า “วิธีฝึกฝนนี้ไม่มีอะไรผิดปกติ และมันค่อนข้างเหมาะกับร่างกายเธอ หากค่อย ๆ ฝึกฝนอย่างระมัดระวัง แล้วเธอจะสามารถเข้าใจบางอย่างได้”
“เป็นพระคุณอย่างมาก… ขอบคุณค่ะอาจารย์”
หลี่โย่วเวยกล่าวอย่างมีความสุข
ฉู่โม่วพยักหน้า ก่อนจะบอกถึงประเด็นสำคัญและข้อห้ามในการฝึกฝนวิชานี้ให้เธอฟัง
หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง
หลี่โย่วเวยก็ขอตัวลาด้วยความพอใจ
เมื่อเธอออกไปจาก
