์หายากแน่เลย!”
“ถ้ามีบ้างสักตัวก็คงดีละนะ!”
เขาอดอิจฉาไม่ได้
…
ผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง
พญาหงส์ปีทองคำพาทั้งสองมาถึงที่หมายได้สำเร็จ
ด้วยการนำทางของราชันย์ยุทธ์หยวนเจิน ฉู่โม่วพบร่องรอยการปรากฏตัวของอสรพิษเหมันต์เร้นลับจริง ๆ ดังนั้นเขาจึงส่งมอบหินปฐมกาลระดับต่ำตามที่ตกลงไว้ด้วยความพึงพอใจ
“ขอบคุณมาก!”
เมื่อราชันย์ยุทธ์หยวนเจินได้รับเงิน เขาก็ยิ้มออกทันที
หลังจากที่กล่าวขอบคุณ ชายวัยกลางคนก็จากไปโดยไม่หันหลังกลับมามองอีกเลย
ฉู่โม่วมองแผ่นหลังอีกฝ่ายจนลับตา และใช้พลังจิตเพื่อสืบเสาะลมหายใจของราชันย์ยุทธ์หยวนเจิน หลังจากที่แน่ใจว่าหุ้นส่วนจากไปแล้วจริง ๆ เขาจึงถอนสายตากลับมายังสถานการณ์ตรงหน้า
“เสี่ยวจิน ขึ้นไปบนท้องฟ้าคอยสังเกตการณ์เอาไว้!”
ฉู่โม่วสั่ง
หลังจากที่มันส่งเสียงร้องเล็กน้อยเพื่อขานรับ พญาหงส์ปีกทองคำก็บินโฉบขึ้นไปทันที
ขณะที่ฉู่โม่วยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มออกสำรวจป่าทึบ
ป่านี้มีขนาดใหญ่มาก
ทั้งพฤกษ์พรรณเขียวชอุ่ม ปกด้วยเงาใบแทบไม่เหลือแสงเล็ดลอด
เมื่อเขาเดินเข้าไป ก็เริ่มสอดส่องด้วยความระมัดระวัง
ไม่นานนัก
เขาได้พบกับอสรพิษเหมันต์
บนเรือนสาขาของไม้ใหญ่ที่สูงราวสามสิบเมตร ปรากฏร่างของงูที่มีลักษณะเดียวกับลำต้นทุกประการเลื้อยพันอยู่ ลำตัวของมันไม่ยาวนัก ยาวเพียงเจ็ดถึงแปดเมตรเท่านั้น
จริงอยู่ที่มันดูตัวเล็ก หากพละกำลังของมันเป็นเลิศ แม้ว่ามันจะพยายามซ่อนเร้นพลังกายอย่างดีเ
